پس از پایان مدت اجاره اولیه (یک سال منعقدشده در دی ۱۳۹۶)، رابطه استیجاری طرفین بر اساس قانون روابط موجر و مستأجر مصوب ۱۳۷۶ تنظیم می‌شود. مطابق این قانون، پس از انقضای مدت اجاره، مستأجر مکلف به تخلیه و تحویل ملک است.

توافق شفاهی برای تمدید تا شهریور ۱۳۹۸ هرچند قرارداد کتبی جدیدی منعقد نشده، اما به‌عنوان توافق معتبر تلقی می‌شود. با پایان شهریور ۱۳۹۸، اجاره به اتمام رسیده و موجر می‌تواند تخلیه را مطالبه کند. راهکار عملی: ۱. ارسال اظهارنامه رسمی برای مستأجر مبنی بر اتمام مدت اجاره و درخواست تخلیه (یک ماه قبل از پایان مهلت توافق‌شده توصیه می‌شود). ۲. در صورت عدم تخلیه، تقدیم دادخواست تخلیه و خلع ید به شورای حل اختلاف (به دلیل مبلغ اجاره‌بها). ۳. در صورتی که قرارداد اولیه مشمول قانون ۱۳۷۶ باشد، مستأجر حق ماندن بیش از مدت توافق‌شده را ندارد. توجه: ادعای مستأجر برای ماندن تا دی ۱۳۹۸ فاقد مبنای قانونی است. تشخیص دقیق مسیر حقوقی به مدارک، قرارداد و وضعیت ثبتی ملک بستگی دارد.