اگر مالکیت عرصه واقعاً و به‌طور رسمی به دولت یا وزارت راه و شهرسازی تعلق داشته باشد، صرف سکونت، قولنامه یا درخواست سند، برای شما مالکیت عرصه ایجاد نمی‌کند. در این حالت ابتدا باید مشخص شود فروشنده چه حقی نسبت به زمین داشته است. آیا مالک رسمی بوده، زمین را با قرارداد واگذاری از دولت دریافت کرده، فقط مالک اعیان یا مستأجر بوده، یا صرفاً متصرف بوده است. این موضوع اهمیت زیادی دارد؛ زیرا اگر فروشنده فقط حق قراردادی یا حق نسبت به اعیان داشته باشد، انتقال او لزوماً به معنای انتقال مالکیت عرصه نیست و امکان انتقال آن حق نیز به مفاد قرارداد و مقررات مربوط بستگی دارد. اگر هم بدون مالکیت یا اختیار قانونی، زمین متعلق به دولت را فروخته باشد، معامله نسبت به مالک واقعی اصولاً غیرنافذ است. بنابراین بدون بررسی سند و پلاک ثبتی، مستند مالکیت دولت، منشأ حق فروشنده، قراردادهای واگذاری، وضعیت قانونی اعیان و تصمیم رسمی مرجع مربوط نمی‌توان گفت وزارت راه و شهرسازی حتماً چه مبلغی بابت عرصه یا اعیان مطالبه می‌کند یا سند به نام شما صادر خواهد شد. در صورت احراز مستحق‌للغیر درآمدن ملک، حقوق شما برای استرداد ثمن و خسارات احتمالی نیز باید در برابر فروشنده بررسی شود.