با وجود عدم تنظیم قولنامه کتبی، توافق شفاهی طرفین به همراه پرداخت ۹۰٪ ودیعه و انتقال اثاثیه می‌تواند عقد اجاره را محقق کرده باشد. طبق قانون مدنی، عقد اجاره با توافق طرفین منعقد می‌شود و تنظیم سند کتبی شرط صحت آن نیست. هرگاه ایجاب و قبول بین موجر و مستأجر صورت گرفته و شرایط اساسی قرارداد (مبلغ اجاره، مدت، مورد اجاره) مشخص شده باشد، عقد اجاره منعقد تلقی می‌شود.

دو مسیر حقوقی دارید: ۱. دادخواست الزام موجر به تحویل کلید و ملک – در این مسیر باید اثبات کنید که قرارداد اجاره منعقد شده و موجر از اجرای آن خودداری می‌کند. دادگاه در صورت احراز وقوع عقد، موجر را ملزم به تحویل ملک خواهد کرد. ۲. دادخواست مطالبه خسارت – شامل استرداد ودیعه پرداختی، هزینه‌های اثاثیه‌کشی و جابجایی، اجاره محل جایگزین (در صورت افزایش قیمت)، هزینه دپو اثاثیه و سایر خسارات مادی. همچنین می‌توانید خسارت عدم‌النفع را نیز مطالبه کنید.