تقسیم اموال در زمان حیات مالک تابع قواعد عمومی قراردادها و انتقال مالکیت است و مشروط به رضایت و مشارکت تمام ذی‌نفعان نیست. پدربزرگ شما به عنوان مالک، حق داشته اموال خود را به هر نحو که می‌خواهد به فرزندان منتقل کند. با این حال، مشکل اصلی در عدم مشارکت عموی بزرگ و احتمالاً عمه‌ها در این فرآیند است.

در خصوص عموی بزرگ که از ابتدا مخالف بوده و در تنظیم مبایعه‌نامه شرکت نکرده، امکان طرح دعوا وجود دارد. وی می‌تواند ادعا کند که تقسیم به صورت عادلانه انجام نشده یا اینکه انتقال اموال به نفع سایر برادران بدون رضایت او صورت گرفته است. اما از آنجا که پدربزرگ به عنوان مالک در زمان حیات خود اقدام به انتقال کرده، اصل بر صحت این انتقالات است مگر اینکه عموی بزرگ بتواند در دادگاه ثابت کند این انتقالات به قصد فرار از دین یا با سوءاستفاده از وضعیت انجام شده است. در مورد عمه‌ها که طبق وصیت پدربزرگ ۴ دانگ از خانه به آن‌ها تعلق گرفته، اگر سهم آن‌ها پرداخت یا منتقل نشده باشد، می‌توانند پس از فوت پدربزرگ سهم خود را مطالبه کنند. اما این موضوع به صحت و اعتبار انتقال زمین‌ها به پسران خللی وارد نمی‌کند، زیرا زمین‌ها به دختران واگذار نشده بود. مبایعه‌نامه تنظیمی در دفترخانه (پدر شما) از اعتبار بیشتری نسبت به مبایعه‌نامه بنگاهی (عموی کوچک) برخوردار است. هرچه اسناد رسمی‌تر باشند، امکان اعتراض کمتر است. تشخیص دقیق مسیر حقوقی به مدارک، قرارداد و وضعیت ثبتی ملک بستگی دارد.