زوجه‌ای که به نام خود منزل مسکونی خریداری کرده و زوج در آن سکونت دارد، از نظر حقوقی مالک مطلق ملک محسوب می‌شود. سند رسمی مالکیت به نام زوجه، مبنای اصلی اقدامات حقوقی برای خروج قانونی زوج است. دو مسیر حقوقی اصلی پیش روی زوجه قرار دارد:

**مسیر اول – تعویض قفل و الزام به تهیه مسکن مستقل** زوجه به عنوان مالک می‌تواند قفل درب ورودی منزل را تعویض کند. هم‌زمان باید دادخواست «الزام به تهیه مسکن مناسب» را به دادگاه خانواده تقدیم نماید. تأمین مسکن از مصادیق نفقه و بر عهده زوج است و سکونت وی در منزل شخصی زوجه به منزله عدم ایفای این تعهد محسوب می‌شود. دادگاه خانواده پس از احراز مالکیت زوجه و اثبات عدم تهیه مسکن توسط زوج، حکم به الزام زوج به تهیه مسکن مجزا صادر می‌کند. این مسیر عملی‌ترین و رایج‌ترین راهکار در رویه قضایی است. **مسیر دوم – دادخواست خلع ید** زوجه می‌تواند با استناد به سند مالکیت رسمی، دادخواست خلع ید علیه زوج تقدیم کند. در این دعوا زوجه اثبات می‌کند که زوج بدون مجوز قانونی یا پس از انقضای اذن پیشین، در ملک وی تصرف دارد. دادگاه در صورت احراز مالکیت زوجه و عدم وجود حق قانونی نظیر حق سکونت ناشی از عقد نکاح برای زوج، حکم به خلع ید و تخلیه صادر می‌کند. توصیه می‌شود تعویض قفل هم‌زمان یا پس از طرح دعوا انجام شود تا از اتهام خودسری و اقدام خودسرانه جلوگیری گردد. زوجه همچنین می‌تواند هم‌زمان دادخواست مطالبه نفقه معوقه و اجرت‌المثل ایام تصرف را مطرح نماید. تشخیص دقیق مسیر حقوقی به مدارک، قرارداد و وضعیت ثبتی ملک بستگی دارد.