موضع حقوقی: اتهام افترا (ماده ۶۹۷ قانون مجازات اسلامی) زمانی محقق می‌شود که شخصی به دیگری عملی را نسبت دهد که آن عمل جرم محسوب می‌شود و نتواند آن را اثبات کند. در این پرونده، از آنجا که شما صرفاً برای مطالبه قرض به محل کار وی مراجعه کرده‌اید و عمل مجرمانه‌ای به او نسبت نداده‌اید، افترا قابل اثبات نیست. همچنین مزاحمت (ماده ۶۱۹ یا ۶۹۰ قانون مجازات اسلامی) نیازمند اثبات اعمالی مانند ایجاد رعب، سروصدا یا تعرض است. حضور شما و دوستتان در محل کار با هدف مطالبه قرض و صرفاً برای گفتگو، مصداق مزاحمت کیفری محسوب نمی‌شود.

مسیر دفاع در دادگاه: از آنجا که سفته و اصل قرض در اختیار شماست، اثبات وجود رابطه مالی مقدم بر مراجعه به محل کار، نشان‌دهنده حسن نیت شماست. پیشینه قرض و سفته را به دادگاه ارائه دهید. بر عدم وجود سوءنیت و صرفاً پیگیری حق مالی خود تأکید کنید. به دادگاه بگویید که همراه داشتن دوست به معنای معاونت در جرم نیست، بلکه حضور یک شاهد برای اثبات ادعا بوده است. در صورت اثبات بی‌گناهی و رد اتهامات، پرونده منع تعقیب یا برائت صادر می‌شود. مجازات و سابقه کیفری: در صورت اثبات افترا، مجازات طبق ماده ۶۹۷ قانون مجازات اسلامی یک ماه تا یک سال حبس یا ۷۴ ضربه شلاق است. مزاحمت نیز بسته به نوع آن ممکن است حبس تا سه ماه یا جریمه نقدی داشته باشد. این جرائم در صورت قطعیت حکم محکومیت در سابقه کیفری ثبت می‌شوند. با توجه به شغل دولتی شما، محکومیت کیفری می‌تواند عواقب اداری نیز داشته باشد. توصیه می‌شود با وکیل کیفری متخصص مشورت کنید. تشخیص دقیق مسیر حقوقی به مدارک، قرارداد و وضعیت ثبتی ملک بستگی دارد.