مصوب ۱۳۰۹,۰۷,۲۹
با اصلاحات و الحاقات بعدی
ماده اول - اشخاصیکه مشمول یکی از فقرات ۴ و ۵ ماده اول از قانون تابعیت مصوب ۱۶ شهریور ۳۰۸ [۱۳۰۸]بوده ولی در تاریخ اجرای قانون مزبور سن آنها از هیجده سال تمام تجاوز کرده باشد میتوانند تابعیت پدر خود را اختیار کنند مشروط بر اینکه در ظرف یکسال از تاریخ تصویب این قانون اظهاریه کتبی تقدیم وزارت امور خارجه نمایند بانضمام تصدیق دولت متبوع پدرشان مشعر بر اینکه آنها را تبعه خود میشناسند.
ماده دوم - اشخاصیکه مشمول فقره ۵ از ماده اول قانون تابعیت مصوب ۱۶ شهریور [۱۳۰۸]۳۰۸ میباشند برای اینکه تبعه ایران شناخته شوند باید بلافاصله بعد از رسیدن بسن ۱۸ سال تمام لااقل یکسال دیگر در ایران اقامت کرده باشد و الا قبول شدن آنها بتابعیت ایران بر طبق مقرراتی خواهد بود که بموجب قانون ۱۶ شهریور [۱۳۰۸]۳۰۸ برای تحصیل تابعیت ایران مقرر است – ماده ۴ و مابعد ولو اینکه اشخاص مزبور بعداً بایران مراجعت کرده و در آنجا اختیار اقامت کرده باشند.
این قانون که مشتمل بر دو ماده است در جلسه بیست و نهم مهر ماه یک هزار و سیصد و نه شمسی بتصویب مجلس شورای ملی رسید. رئیس مجلس شورای ملی - دادگر