رای هیات عمومی دیوان عدالت اداری درباره مواد ۳۱ و ۳۲ قانون جهاد سازندگی

سؤال ـ شخصی ضمن خارج لازم حق عمر و سکنی آن را به مادرش واگذار می نماید، مادر آن شخص پس از مدتی محل را به دیگری واگذار می کند و شخص اخیر (ثالث) در آن سکونت اختیار می کند. آیا با توجه به این که مالک حق سکنی را برای مادرش که شخص معینی است واگذار نموده، تصرف شخص ثالث حالت غضب ندارد؟ و آیا می توان تقاضای خلع ید از او را نمود؟

نظریه اداره حقوقی

عرفاً وقتی کسی حق سکنی منزلی را مجاناً برای مدتی یا مادام العمر به دیگری می دهد، غرض احسان به شخص او است و عرف فقط او و خانواده اش را مجاز به استفاده می شناسد و تفویض به غیر را خارج از قصد و نیت مالک می داند و بنابراین انتقال مورد سکنی به هر نحو ولو به صورت عاریه به دیگری مجاز نیست و مالک می تواند خلع ید کسی را که منتفع به او واگذار نموده است از دادگاه بخواهد چه آن که استیلا و تصرف شخص ثالث به نحو مذکور بر منزل مورد بحث بدون مجوز قانونی است و بقای مالکیت مالک برعین و منفعت دراین حالت برای او ایجاد حق خلع ید می نماید.