بیع و شری به معنی خرید و فروش است و اغلب به خرید و فروش نیز بیع گفته می شود از نظر تاریخی «بیع» به معنی خرید و فروش، پس از «معاوضه» بوجود آمده ودر واقع بیع مولود معاوضه و با آن متفاوت است تعریف عقد بیع در ماده ۳۳۸ ق.م. ذکر و مقنن در ماده۳۴۰ قانون مزبور تصریح کرده است که «در ایجاب و قبول، الفاظ و عبارات باید صریح در معنی بیع باشد» که تملیک عین به عوض معلوم است در حالی که قانونگذار در ماده ۴۶۴ ق.م. در تعریف معاوضه می گوید:
«معاوضه عقدی است که به موجب آن یکی از طرفین مالی می دهد به عوض مال دیگر که از طرف اخذ می کند بدون ملاحظه اینکه یکی از عوضین مبیع و دیگری ثمن باشد» بنابراین فرق بیع و معاوضه، در قصد طرفین معامله است. طبق ماده ۵۵ ق.م.، وقف عبارت است از اینکه «عین مال حبس و منافع آن تسبیل شود» و به بیان دیگر وقف عبارت است از حبس عین و تسبیل منفعت و بنابراین مال موقوفه را نمی توان با مال دیگر معاوضه کرد زیرا از تعریف مزبور خارج می شود و از این جهت مانند بیع موقوفه است و لذا کلیه موقوفات، اعم از عام یا خاص را بدون مجوز شرعی نه می توان فروخت و نه می توان به صورتی ـ قبیل معاوضه ـ به ملکیت در آورد.