آماگ
۵ بهمن ۱۴۰۴، ۲۰:۰۹ویرایش ۱۱ شهریور ۱۴۰۵، ۲۱:۴۴

نظریه مشورتی اعتراض به رای هیات ماده ۵۶ و خلع ید اراضی ملی

بررسی نظریه ۷/۱۸۵۹ درباره تشخیص اراضی ملی، اعتراض به رای هیات ماده ۵۶ قانون حفاظت و بهره‌برداری از جنگل‌ها و شرایط خلع ید از اراضی ملی.

دادگاه عمومی که نسبت به اعتراض بر رأی کمیسیون ماده واحده قانون تعیین تکلیف اراضی اختلافی موضوع اجرای ماده ۵۶ قانون حفاظت و بهره برداری از جنگلهای کشور رسیدگی می کند، نسبت به ادعای مزروعی بودن ملک رسیدگی می نماید و این در صورتی است که اعتراض از طرف مالک به عمل آمده باشد.

چنانچه کمیسیون ماده واحده رأی بر مرتع یا جنگل بودن ملکی صادر نموده و دادگاه عمومی در اعتراض بر رأی مذکور صرفا به لحاظ مزروعی بودن زمین بدون ورود در بحث مالکیت رأی کمیسیون را فسخ و رأی صادره قطعی شده باشد چنانچه بعدا منابع طبیعی به استناد دلیل مالکیت درخواست خلع ید از متصرف محکوم له مزروعی بودن ملک را کرده و دادگاه با احراز مالکیت منابع طبیعی (نه به لحاظ جنگل بودن یا مرتع بودن) رأی برخلع ید صادر نموده و رأی صادره قطعی شده باشد، رأی صادره با رأی قطعی در تعارض نیست و رأی خلع ید قابل اجراء خواهد بود.

چنانچه رأی قطعی دادگاه عمومی بر فسخ رأی کمیسیون ماده واحده معارض باشد با رأی بعدی دایر بر اثبات مالکیت و خلع ید در این صورت اگر از موارد بند ۴ ماده ۴۲۶ قانون تشکیل دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی باشد از طریق اعاده دادرسی و در غیر این صورت با اعمال ماده ۳۲۶ قانون مذکور می توان نسبت به فسخ رأی بعدی که مغایر اصول قضایی است اقدام نمود.

اوقاف