نظریه مشورتی درباره اختیارات دادیار و تصرف عدوانی

هنگامی که دادستان پرونده ای کیفری را برای رسیدگی و اظهارنظر به دادیار ارجاع می کند، دادیار موصوف به عنوان قاضی تحقیق دارای تمام اختیارات و وظایفی است که به موجب تبصره یک اصلاحی ۲۰/۸/۱۳۵۸ ذیل ماده (۴۰) اصلاحی قانون آیین دادرسی کیفری به دادستان تفویض شده است بنابراین دادیار مذکور موظف به جلب موافقت دادستان در هر مورد من جمله جلب متهم نیست مع ذلک از آنجا که طبق مادتین ۵۷ و ۶۲ قانون اصول تشکیلات دادگستری، دادیار تحت ریاست، هدایت و نظارت دادستان انجام وظیفه می کند و از حیث اظهار عقیده و رأی تابع او می باشد، بهتر است تصمیمات خود را در مواردی از قبیل صدور قرار بازداشت موقت متهم و اضهارنظر نهایی درباره او را به نظر دادستان برساند.

در مورد پرونده های مربوط به تصرف عدوانی مشمول قانون اصلاح قانون جلوگیری از تصرف عدوانی مصوب ۱۳۵۲ دادیار مأمور از طرف دادستان در اظهارنظر خود نسبت به شکایت رفع تصرف عدوانی، قائم مقام دادستان محسوب است و چون اصولاً نظرنهایی هر قاضی توسط آن قاضی قابل تجدیدنظر نیست و دادستان نیز به موجب همین اصل از تغییر رأی نهایی خود ممنوع است و لذا اختیار تجدیدنظر در رأی قائم مقام خود را هم ندارد، دادیار مذکور ملزم نیست تصمیم و رأی خود را در پرونده های مزبور به نظر دادستان برساند.