نظریه مشورتی تعیین محل دفتر وکالت

طبق مقررات ماده ۶ قانون کیفیت اخذ پروانه وکالت دادگستری مصوب سال ۱۳۷۶، وکلای دادگستری نمی توانند در غیر از محلی که برای آنجا پروانه وکالت دریافت کرده اند دفتر وکالت تأسیس نمایند یا عملاً فعالیت وکالتی خود را در محل دیگری متمرکز نمایند. اما قبول وکالت اصحاب دعوی در محل دیگر برای آنان ممنوع نشده است و با عنایت به اینکه ماده ۳۱ ق.آ.د.م. ۱۳۷۹ تصریح نموده که هر یک از متداعیین می توانند برای خود تا دو نفر وکیل انتخاب و معرفی نمایند و در تبصره ذیل ماده ۴۷ همان قانون آمده است: "در مواردی که طرح دعوا یا دفاع به وسیله وکیل جریان یافته و وکیل یاد شده حق وکالت در مرحله بالاتر را دارد کلیه آرای صادره باید به او ابلاغ شود و مبداء مهلت ها و مواعد از تاریخ ابلاغ به وکیل محسوب می شود" و در ماده ۷۸ قانون مذکور نیز حق انتخاب محل برای ابلاغ اوراق اخطاریه و ضمائم آن در شهر محل دادگاه برای طرفین مقرر گردیده، قانونا اقامتگاه طرفین دعوی و وکلای آنها محلی است که در دادخواست تعیین شده یا در لوایح تقدیمی به دادگاه (طبق ماده ۶۲ آیین نامه قانون وکالت) از جانب وکلا اعلام شده است. بنابراین، در صورتی که طرفین براساس ماده ۷۸ اقدام ننمایند، دادگاه بر خلاف مقررات مذکور نمی تواند وکلا را مکلف نماید که در شهر محل دادگاه محلی را برای ابلاغ اوراق قضائی تعیین نمایند.