نظریه مشورتی چرای دام در مراتع و اعتبار ماده ۴۴ مکرر قانون حفاظت جنگلها

با عنایت به حصر نظریه شماره ۸۶۵۷- ۱۴/۶/۱۳۶۶ فقهای شورای نگهبان به ماده ۴۴ مکرر قانون حفاظت و بهره برداری از جنگلها ومراتع کشور مصوب ۱۳۴۶، با اصلاحات بعدی وعدم تسری آن به ماده ۴۴ همان قانون، اولاً- با توجه به تصویبنامه شماره ۲۲۶۴/ت ۲۸۴۰۸هـ - ۲۳/۱/۱۳۸۲، مصوب ۲۰/۱/۱۳۸۲ هیأت وزیران و مستند قانونی آن، میزان جزای نقدی چرای دام در مراتع بدون پروانه و یا مازاد بر ظرفیت تعیین شده در پروانه (مقرر در تبصره ۲ ماده ۴۷ قانون تنظیم بخشی از مقررات مالی دولت مصوب ۲۷/۱۱/۱۳۸۰) از «۲۰% ارزش متوسط دامی در سال» به «هشتاد هزار ریال درسال به ازای هرواحد دامی» افزایش یافته است.

ثانیا - چرانیدن بز، مشمول ماده ۴۴ قانون حفاظت وبهره برداری از جنگلها و مراتع کشور و میزان مجازات آن طبق بند ج تصویبنامه شماره ۴۲۱۷/ت ۲۵۰۴۶هـ - ۲۸/۷/۱۳۸۲ مصوب ۲۳/۷/۱۳۸۲ هیأت وزیران سیصدو بیست هزار (۰۰۰/۳۲۰) ریال برای هر رأس بز می باشد. بنابه مراتب مزبور، ماده ۴۴ مکرر قانون حفاظت وبهره برداری از جنگلها و مراتع کشور نسخ شده لکن ماده ۴۴ قانون مزبور نسخ نشده و میزان مجازات آن به شرح بالا، افزایش یافته است.