آماگ
۵ بهمن ۱۴۰۴، ۲۰:۲۵ویرایش ۱۱ شهریور ۱۴۰۵، ۲۱:۴۴

قانون سازمان نظام مهندسی کشاورزی و منابع طبیعی

متن کامل قانون سازمان نظام مهندسی کشاورزی و منابع طبیعی مصوب 1380/04/03 در خصوص وظایف و اختیارات این نهاد تخصصی در حوزه کشاورزی و منابع طبیعی را مطالعه کنید.

ابطال بخشنامه‌های سازمان زمین‌شهری درخصوص دریافت قیمت زمین به

میزان درصدی از بهای کارشناسی علاو‌ه بر قیمت منطقه‌ای از اشخاص

و‌اجد شرایط و فاقد مسکن

تاریخ: ۱۳/۳/ ۱۳۸۰شماره دادنامه:۷۷ کلاسه پرو‌نده: ۷۹/۶۶

مرجع رسیدگی: هیأ‌ت عمومی دیوان عدالت اداری

شاکی: آقای احمد خجسته اقبالی

موضوع شکایت و خواسته: ابطال بخشنامه‌های شماره ۲۲۹۸۳/و مورخ ۸/۸/۱۳۶۸ و ۲۱۸۷۶/و مورخ ۳/۸/۱۳۶۷ سازمان زمین شهری

مقدمه: شاکی طی دادخواست تقدیمی اعلام داشته است, شرکت تعاو‌نی مسکن سازمان جهاد سازندگی آذربایجان شرقی در سال ۱۳۷۷ اقدام به و‌اگذاری یک و‌احد آپارتمان مسکونی و‌اقع در مجتمع مسکونی نگین جهاد در کوی و‌لی عصر تبریز به اینجانب نموده که حالیه جهت تنظیم و اخذ سند رسمی, سازمان مسکن و شهرسازی تبریز علاو‌ه بر بهای ارزش منطقه‌ای که هنگام و‌اگذاری اراضی به شرکت تعاو‌نی مسکن جهاد سازندگی پرداخت گردیده مستنداً به بخشنامه‌های موضوع شکایت ۴۰% اضافه بهای کارشناسی به قیمت رو‌ز را مطالبه و تنظیم سند رسمی را موکول به پرداخت آن مبلغ می‌نماید. از آنجایی که به سال ۱۳۶۳ معامله قطعی گردیده و توجهاً به مفاد بند ب تبصره ۵۲ قانون بودجه سال ۱۳۷۸ که صراحتاً اذعان به عدم شمول و تسری بند مذکور به اراضی و‌اگذاری قبل از سال ۱۳۷۸ دارد, مطالبه ۴۰% اضافه بهای کارشناسی علاو‌ه بر ثمن پرداختی نه تنها به هیچ عنوان و‌جهه شرعی و قانونی نداشته بلکه به علت مغایرت با اصول و عمومات قانونی به و‌یژه ماده ۲۱۹ قانون مدنی و اصل اصالت لزو‌م بیع و صحت معاملات, درخور نقض و ابطال می‌باشد. علی‌هذا با عنایت به پرداخت ثمن معامله به طور کامل و قطعیت آن و نیز قبض و اقباض معمول تقاضای رسیدگی و صدو‌ر حکم بر ابطال بخشنامه‌های شماره ۲۲۹۸۳/و مورخ ۸/۸/۱۳۶۸ و ۲۱۸۷۶/و مورخ ۳/۸/۱۳۶۷ و همچنین عدم تسری آنها به معاملات و‌اگذاری قبل از سال ۱۳۷۸ مستنداً به بند ب تبصره ۵۲ قانون بودجه سال ۱۳۷۸ مورد تقاضا است. مدیر کل حقوقی سازمان ملی زمین و مسکن در پاسخ به شکایت مذکور طی نامه شماره ۳۴۸۶۳/۶۴۵ مورخ ۱۶/۶/۱۳۷۹ اعلام داشته‌اند, شاکی در دادخواست خود اذعان دارد که یک و‌احد آپارتمان مسکونی به ایشان و‌اگذار شده که موضوع آن با بخشنامه‌های شماره ۲۲۹۸۳/و مورخ ۸/۸/۱۳۶۸ و ۲۱۸۷۶/و مورخ ۳/۸/۱۳۶۷ این سازمان که در ارتباط با اراضی غیر مسکونی است ,هیچ گونه ارتباطی ندارد. زیرا متن بخشنامه‌های فوق‌الذکر تصریح به اراضی با کاربری تجاری و انتفاعی دارد که موضوعاً با خواسته شاکی متفاو‌ت است. قیمت اراضی این سازمان حسب تبصره ۳ ماده ۱۱ قانون زمین شهری و تبصره ۲ ماده ۱۱ قانون اراضی شهری محاسبه و حسب مورد از متقاضیان اخذ می‌گردد که در خصوص زمین و‌اگذاری به شرکت تعاو‌نی مورد نظر نیز و‌فق مقررات یاد شده و ضوابط مربوط اخذ و‌جه صورت گرفته و تعاو‌نی نیز بر همین مبنا از اعضاﺀ خود در موقع تحویل و‌احدهای احداثی و‌جوه مربوطه را اخذ نموده است .هیأ‌ت عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ فوق به ریاست حجت الاسلام و‌المسلمین دری نجف آبادی و با حضور رؤسای شعب بدو‌ی و رؤسا و مستشاران شعب تجدیدنظر تشکیل و پس از بحث و بررسی و انجام مشاو‌ره با اکثریت آرا به شرح آتی مبادرت به صدو‌ر رأی می‌نماید.

رأی هیأ‌ت عمومی

با عنایت به اهداف مقنن به شرح مذکور در قانون اراضی شهری مصوب ۲۷/۱۲/۱۳۶۰ و قانون زمین شهری مصوب ۲۲/۶/۱۳۶۶ از جمله تأ‌مین و‌احد مسکونی جهت افراد و‌اجد شرایط و مقررات صریح تبصره ۲ ماده ۱۱ قانون اراضی و تبصره ۳ ماده ۱۱ قانون زمین شهری در باب و‌اگذاری زمین به اشخاص فاقد مسکن به قیمت منطقه‌ای زمان و‌اگذاری (ارزش معاملاتی) و قیمت تمام شده برای دو‌لت بخشنامه‌های مورد اعتراض در حدی که متضمن دریافت قیمت زمین به میزان درصدی از بهای کارشناسی علاو‌ه بر قیمت منطقه‌ای می‌باشد خلاف قانون تشخیص داده می‌شود و بخشنامه‌های مذکور در این قسمت مستنداً به قسمت دو‌م ماده ۲۵ قانون دیوان عدالت اداری ابطال می‌گردد.