آماگ
۹ دی ۱۴۰۴، ۱۱:۴۴ویرایش ۱۱ شهریور ۱۴۰۵، ۲۱:۴۴

رای هیات عمومی در تفکیک/افراز طبق تبصره ۳ ماده ۱ قانون حفظ کاربری اراضی زراعی و باغ‌ها و ماده ۴ آیین‌نامه اجرایی آن

مصوب هیات عمومی دیوان عدالت اداری شماره ۶۳۴ مورخه 1385/09/05، در حوزه حفظ کاربری اراضی زراعی و باغی، با محوریت وزارت جهاد کشاورزی، در خصوص ملک زراعی و باغ، تفاوت تفکیک و افراز

تاریخ: ۵/۹/۸۵ شماره دادنامه: ۶۳۴ کلاسه پرونده: ۸۳/۲۴

مرجع رسیدگی: هیأت عمومی دیوان عدالت اداری.

شاکی: آقای حسین بدری.

موضوع شکایت و خواسته: ابطال شق اول و سوم از بند (و) دستورالعمل مورخ ۱/۵/۱۳۷۵ وزیر جهاد کشاورزی.

مقدمه: شاکی به شرح دادخواست تقدیمی اعلام داشته است، وزارت جهاد کشاورزی در مورخ ۱/۵/۱۳۷۵ در اجرای تبصره ۳ ماده یک قانون حفظ کاربری اراضی زراعی و باغها مصوب ۳۱/۳/۱۳۷۴ و ماده ۴ آیین‎نامه اجرائی آن مصوب ۲۴/۱۰/۱۳۷۴ دستورالعملی را صادر که در شق اول و سوم از بند (و) آن ضوابط تفکیک اراضی زراعی و باغها را مشخص نموده که در شقوق مذکور مقرر داشته «حداقل مجاز برای تفکیک اعم از تجزیه و افراز …» که به دلایل ذیل شقوق مذکور خلاف مقررات صادر گردیده است، اولاً کلمه تفکیک با افراز کاملاً با یکدیگر متفاوت می‎باشند، زیرا تفکیک به معنای تقسیم مال غیر منقول به قطعات کوچکتر است. اما افراز، تقسیم مال غیر منقول مشاع بین شرکاء به نسبت سهم آنان می‎باشد. بنابراین دو کلمه مترادف و به معنای واحد نیستند و کاملاً در عرض یکدیگرند. با کمی مداقه در قوانین تصویبی در ایران کاملاً مشخص است که این دو مفهوم از یکدیگر متمایزند از جمله ماده ۶ قانون تأسیس شورای عالی شهرسازی و معماری مصوب ۲۲/۱۲/۱۳۵۱ که مقنن این دو کلمه را جدای از یکدیگر آورده و یا لایحه قانونی راجع به تفکیک و افراز اراضی مورد تصرف سازمانهای عمران اراضی شهری استانهای کشور مصوب ۲۲/۱۰/۱۳۵۸ شورای انقلاب اسلامی و موارد متعدد دیگر بنابراین نمی‎توان خلاف آن قائل به تفسیر شد و مقنن هرگز عمل لغو انجام نمی‎دهد. ثانیاً در قانون حفظ کاربری اراضی زراعی و باغها و آیین‎نامه اجرائی آن تنها مجوز تهیه ضوابط تفکیک به وزارت کشاورزی داده شده است و هیچگونه اشاره‎ای به افراز نشده بنابراین وزارت مذکور خارج از مجوز صادره اقدام نموده است که این عمل خلاف مقررات بوده و منجر به توقف عملیات افراز اراضی در سراسر کشور نسبت به اراضی زراعی و باغها گردیده است. ثالثاً اصولاً فلسفه وضع چنین قانونی از سوی مقنن جلوگیری از کوچک شـدن اراضی زراعی است زیـرا همانگونه که معروض گشت تفکیک بـه معنای تقسیم بـه

قطعات کوچکتر است، اما افراز چنین وضعی ندارد و با افراز هرگز اراضی به قطعات کوچکتر تقسیم نمی‎شود بلکه تنها از حیث مالکیت مشاعی تغییر خاص می‎شود و سهم شریک مشاعی مشخص می‎گردد بدون اینکه در متراژ زمین و یا کوچک شدن آن تغییراتی حاصل شود. بنابمراتب فوق ابطال شقوق اول و سوم از بند (و) دستورالعمل مورخ ۱/۵/۱۳۷۵ وزیر جهاد کشاورزی مورد استدعا است. رئیس سازمان امور اراضی در پاسخ به شکایت مذکور طی نامه شماره ۶۳/۱۵۲/۰۲۶/۵۳ مورخ ۱۷/۳/۱۳۸۳ اعلام داشته‎اند، افراز نه تنها با تفکیک متفاوت نمی‎باشد بلکه دارای معنایی واحد و آثاری یکسان هستند چرا که در تفکیک مستقیماً به تقسیم مال غیر منقول اقدام می‎گردد و در افراز پس از تعیین سهم شرکاء مشاعی در مال غیر منقول عملاً تقسیم آن مال مشاع نیز انجام می‎گردد. بنابراین همچنانکه در تفکیک اراضی زراعی بحث تبدیل اینگونه اراضی به قطعات کوچکتر وجود دارد، در بحث افراز اراضی زراعی و باغی نیز عملاً شاهد تقسیم آن اراضی به قطعات کوچکتر می‎باشیم که خود نمونه بارزی از نقض قانون حفظ کاربری اراضی زراعی و باغها مصوب ۱۳۷۴ می‎باشد. قانونگذار نیز با توجه به معنای واحد دو کلمه تفکیک و افراز در ماده ۴ آیین‎نامه اجرائی قانون حفظ کاربری اراضی زراعی و باغها صرفاً از کلمه تفکیک استفاده نموده است. چرا که در صورتی که این دو کلمه دارای معنا و آثاری متفاوت بودند، به صورت مقید در قانون مذکور تصریح می‎گردید. مضافاً باید متذکر گردید که تفکیک از نظر معنایی عام است نسبت به افراز بنابراین در صورتی که هرکجا از کلمه تفکیک در قوانین نامبرده می‎شود عملاً افراز را نیز در بر می‎گیرد . فلذا دستورالعمل وزیر جهاد کشاورزی مبنی بر ضوابط تفکیک اراضی زراعی و باغها موضوع ماده ۴ آیین‎نامه اجرائی قانون حفظ کاربری اراضی زراعی و باغها برابر قوانین و مقررات مربوطه صادر گردیده است. هیأت عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ فوق با حضور رؤسای شعب بدوی و رؤسا و مستشاران شعب تجدیـدنظـر تشکیل و پس از استماع توضیحات نمایندگان سازمان امور اراضی و سازمان ثبت اسناد و املاک کشور و بحث و بـررسی و انجام مشـاوره بـا اکثریت آراء به شرح آتی مبادرت به صدور رأی می‎نماید.

رأی هیأت عمومی

هـر چند عناوین تفکیک و افـراز در مورد اراضـی و املاک دارای معـانی و مفاهیـم متفاوت و وجـوه متمایز از

یکدیگر می‎باشند، لیکن با عنایت به تبصره ۳ اصلاحی ماده یک قانون حفظ کاربری اراضی زراعی و باغها مصوب ۱/۸/۱۳۸۵ که به شرح آن تفکیک، افراز و تقسیم اراضی زراعی و باغات و تغییر کاربری آنها را علی‎الاطلاق مشمول مقررات قانون فوق‎الذکر قرار داده و با این کیفیت تقسیم اراضی مزبور به صورت افراز هم مشمول قانون فوق الذکر گردیده است، بنابراین اعتراض نسبت به شقوق اول و سوم از بند (و) دستورالعمل مورخ ۱/۵/۱۳۷۵ وزارت جهاد کشاورزی از حیث قید کلمه (افراز) در مصوبه مزبور سالبه به انتفاء موضوع است و موردی برای رسیدگی و اتخاذ تصمیم در خصوص آن وجود ندارد./

هیأت عمومی دیوان عدالت اداری

معاون قضائی دیوان عدالت اداری

مقدسی‎فرد