ابطال عوارض پروانه ساختمانی دارندگان پروانه قبلی

منظور مقنن از مسکن در بند الف ماده ۵۲۴ ق.آ.د.م. ۱۳۷۹ محل سکونتی است که محکومٌ علیه با شرایط مذکور در قانون در تصرف مالکانه دارد. بنابراین چنانچه محکومٌ علیه فاقد محل سکونت باشد، در سهم الارث خود که با فوت مورث به ارث رسیده سکونت نماید، به بیان دیگر مالک محل سکونت خود شده و سهم الارث وی از ملک مذکور در حد نیاز او و افراد تحت تکفل مشارالیه با رعایت شؤونات عرفی باشد در زمره مستثنیات دین است و نمی توان آن را توقیف کرد؛ در غیر مورد فوق جزء مستثنیات دین تلقی نمی گردد.