ابطال بخشنامه تعیین تکلیف اراضی اختلافی ماده ۵۶

رای هیات عمومی دیوان عدالت اداری درباره ابطال بخشنامه 91/100/4680 مورخ 19/11/1373 دبیرخانه مرکزی هیأت های تعیین تکلیف اراضی اختلافی موضوع اجرای ماده 56 قانون جنگل ها و مراتع مصوب 22/6/1367 مجلس شورای اسلامی

مقدمه:شاکی طی دادخواست تقدیمی اعلام داشته است، مطابق قانون تعیین تکلیف اراضی اختلافی موضوع ماده 56 قانون جنگل ها و مراتع کشور مصوب 67 رأی قاضی لازمالاجراء خواهد بود همچنین ماده 7 آییننامه اصلاحی آییننامه اجرایی قانون مذکور صراحت دارد بر آن (رأی قاضی لازمالاجراء است) از سوی دیگر ماده 9 آییننامه مزبور مصرح است بر آن که درخواست تجدیدنظر مانع از اجرای رأی قاضی نخواهد بود

اما دبیرخانه هیأت های تعیین تکلیف اراضی اختلافی در بخشنامه مورد شکایت آرایی که رسما مورد اعتراض قرار گرفته متزلزل و غیر قطعی تشخیص و چنین احکامی را قابل اجرا تا زمان قطعیت یافتن ندانسته است

با این ترتیب بخشنامه 91/100/4680 مورخ 19/11/1373 هم قانون و هم آییننامه را نقض نموده است

با عنایت به مراتب ابطال بخشنامه فوقالذکر را دارد

مدیرکل دفتر حقوقی و بازرسی سازمان جنگل ها و مراتع در پاسخ به شکایت مذکور طی نامه شماره 18/8240 مورخ 5/12/1378 اعلام داشتهاند، شاکی در شکوائیه خود اعلام نموده که اداره کل منابع طبیعی به استناد بخشنامه مذکور از اجرای رأی کمیسیون ماده واحده ممانعت نموده است

در حالی که اولا نامه اشاره شده بخشنامه نبوده بلکه یک نامه عادی است که دبیرخانه مرکزی هیأت های تعیین تکلیف اراضی اختلافی در پاسخ به نامه مورخ 19/9/1373 اداره کل منابع طبیعی استان اصفهان صادر و در واقع اظهارنظر مشورتی ارائه نموده است

بنابراین تصدیق خواهند فرمود که ادعای شاکی کذب محض میباشد چرا که اصولا مرجع اجرای آراء صادره از ناحیه کمیسیون ماده واحده ادارات منابع طبیعی نیستند

ادارات تابعه این سازمان صرفا بر اساس قسمت اخیر ماده 7 آییننامه اجرایی قانون تعیین تکلیف اراضی اختلاف موضوع اجرای ماده 56 مکلفند آراء صادره را به مراجع ذیربط ارسال نمایند و مستندا به تبصره یک قانون تعیین تکلیف اراضی اختلافی مرجع اجرای آراء کمیسیون ماده واحده ادارات ثبت اسناد محل میباشد که پس از نهایی شدن رأی مکلفند اسناد مربوطه را مطابق رأی قاضی صادر یا اصلاح نمایند که با توجه به اینکه رأی صادره نه تنها نهایی نشده بلکه هنوز قطعی هم نشده و بنابراین اقدام خاصی نیز از ناحیه ثبت متصور نمیباشد

هیأت عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ فوق به ریاست حجتالاسلاموالمسلمین درینجفآبادی و با حضور رؤسای شعب بدوی و رؤسا و مستشاران شعب تجدیدنظر تشکیل و پس از بحث و بررسی و انجام مشاوره با اکثریت آراء به شرح آتی مبادرت به صدور رأی مینماید

رأی هیأت عمومی

نظر به اینکه وضع قاعده خاص در باب شرایط و خصوصیات آراء مراجع ذیصلاح به قوه مقننه راجع است و قانونگذار در مقام تعیین اعتبار اجرایی رأی قاضی هیأت مذکور در ماده واحده قانون تعیین تکلیف اراضی اختلافی موضوع اجرای ماده 56 قانون جنگل ها و مراتع مصوب 1367 آن را جز در موارد سه گانه شرعی مندرج در ماده 284 و 284 مکرر آیین دادرسی کیفری سابق لازمالاجراء اعلام داشته است

بنابراین مفاد نامه شماره 91/100/4680 مورخ 19/11/1373 مسئول دبیرخانه مرکزی هیأت های تعیین تکلیف اراضی اختلافی مبنی بر عدم قابلیت اجرای رأی قاضی در صورت اعتراض نسبت به آن مخالف قانون و خارج از حدود اختیارات قوه مجریه در وضع مقررات دولتی تشخیص داده می شود و مفاد نامه مذکور در این خصوص به استناد قسمت دوم ماده 25 قانون دیوان عدالت اداری ابطال می گردد

کدمنبع: 6362