آماگ
۲۳ فروردین ۱۴۰۵، ۱۴:۰۲ویرایش ۱۱ شهریور ۱۴۰۵، ۲۱:۴۴

ابطال آییننامه تعیین تکلیف اراضی اختلافی ماده ۵۶

مصوب هیات عمومی دیوان عدالت اداری با محوریت وزیر جهاد سازندگی و اداره منابع طبیعی، در خصوص تعیین تکلیف اراضی زراعی بر اساس ماده 56 قانون حفاظت و بهرهبرداری از جنگلها

رای هیات عمومی دیوان عدالت اداری درباره ابطال ماده یک آیین نامه اصلاحی آیین‏نامه اجرایی قانون تعیین تکلیف اراضی اختلافی موضوع اجرای ماده 56 قانون جنگل ها و مراتع کشور مصوب 16/7/1373 وزیر جهاد سازندگی

مقدمه:شاکی طی دادخواست تقدیمی اعلام داشته است، نظر به اینکه ماده یک و بندهای یک و 2 آیین‏نامه اصلاحی، آیین‏نامه اجرایی قانون تعیین تکلیف اراضی اختلافی موضوع اجرای ماده 56 قانون حفاظت از جنگل ها و مراتع کشور مصوب 16/7/1373 وزیر جهاد مغایر قانون مصوب 22/6/1376 مجلس شورای اسلامی می باشد لذا تقاضای ابطال آیین‏نامه موصوف را به منظور فراهم شدن امکان تسلیم اعتراض نامه راسا توسط اینجانب به کمیسیون ماده واحده را دارم جهت مزید استحضار در سال 1369 یک قطعه زمین کشاورزی به مساحت تقریبی پنج هزار مترمربع از زارع صاحب نسق خریداری نمودم

پس از سال ها درگیری با معارضین و اثبات حقانیت مالکیت اینجانب بر قطعه زمین مورد نظر از طریق مراجع صالحه قضایی و رسیدن نوبت در اداره ثبت و انجام کلیه کارهای مقدماتی در آخرین استعلام از اداره منابع طبیعی قطعه زمین موصوف را مرتع و جزو اراضی دولتی قلمداد نمود به استناد قانون معترض یا ذینفع می تواند اعتراض خود را به کمیسیون ماده واحده تسلیم نماید ولی دبیرخانه کمیسیون از تحویل گرفتن اعتراض اینجانب امتناع و در توجیه عمل خود به آیین‏نامه اصلاحی صدرالذکر استناد می نماید و این در حالی است که قانون مصوب 22/6/1367 این حق را به ذینفع داده که راسا تقاضای اعتراض نماید

مدیر کل دفتر حقوقی و بازرسی سازمان جنگل ها و مراتع کشور در پاسخ به شکایت مذکور طی نامه شماره4/18/346 مورخ 10/2/1381 اعلام داشته اند، ماده یک آیین‏نامه اصلاحی قانون تعیین تکلیف اراضی اختلافی صرفا در مقام بیان تعاریف و اصطلاحات مذکور در قانون (شامل زارعین صاحب اراضی نسقی، مالکین، صاحبان باغات و تأسیسات و باغ) می باشد و به هیچ عنوان در مقام بیان حکم نمی باشد تا اساسا شائبه تخالف و تعارض با قانون بوجود آید

مصادیق مذکور در ماده یک آیین نامه عینا در صدر ماده واحده قانون ذکر گردیده و از این حیث نه زائد بر قانون است و نه در تعارض با آن و به هر حال مشخص نشده که چه تعارضی فی‏مابین آیین‏نامه و قانون وجود دارد

هیأت عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ فوق به ریاست حجتالاسلاموالمسلمین درینجفآبادی و با حضور رؤسای شعب بدوی و رؤسا و مستشاران شعب تجدیدنظر تشکیل و پس از بحث و بررسی و انجام مشاوره با اکثریت آراء به شرح آتی مبادرت به صدور رأی مینماید

رأی هیأت عمومی

الف) نظر به اینکه مفاد بند یک ماده یک آیین‏نامه اصلاحی آیین‏نامه اجرایی قانون تعیین تکلیف اراضی اختلافی موضوع اجرای ماده56 قانون جنگل ها و مراتع کشور مشعر بر تعریف زارع صاحب اراضی نسقی بر اساس قوانین و مقررات اصلاحات ارضی و یا آمارهای مربوط مبتنی بر حکم قانونگذار می‏باشد و متضمن وضع قاعده آمره مستقلی نیست بنابراین مغایرتی با قانون ندارد

ب) با عنایت به اینکه تعیین اسناد و مدارک و ضوابط معتبر در تشخیص مالکیت اشخاص نسبت به اموال غیرمنقول در مراجع رسمی منوط به نص قانون و حکم مراجع قضایی ذیصلاح است بنابراین بند 2 ماده یک آیین نامه فوق الاشعار که متضمن تعیین مستندات مثبت مالکیت و حصر اعتبار احکام قطعی محاکم قضایی در خصوص تأیید مالکیت اشخاص در تاریخ تصویب قانون ملی شدن جنگل ها است خارج از حدود اختیارات قوه مجریه در وضع مقررات دولتی تشخیص داده می شود و به استناد قسمت دوم ماده 25 قانون دیوان عدالت اداری ابطال می گردد


کدمنبع: 6353