آماگ
۲۳ فروردین ۱۴۰۵، ۱۴:۰۲ویرایش ۱۱ شهریور ۱۴۰۵، ۲۱:۴۴

فوت وثیقه‌گذار و تکلیف کفیل و وثیقه

نظر مشورتی 7/93/1834 درباره آثار فوت وثیقه‌گذار بر قرار تامین کیفری و تکلیف کفیل؛ مستند به مواد ۲۳۴، ۲۵۱ و ۵۰۷ قانون آیین دادرسی کیفری


این سند شامل خلاصه‌ای است که توسط مدل‌های زبانی (LLM) تولید شده است.


نظریه شماره 7/93/1834 مورخ 1393/08/04 اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره اثر فوت وثیقه گذار یا کفیل بر تعهدات موضوع قرار وثیقه: بر اساس ماده 234 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392، تعهد وثیقه‌گذار یا کفیل به شخص ایشان وابسته است و با فوت آن‌ها تعهد مذکور منتفی می‌گردد. ماده 251 قانون مذکور نیز مشخص می‌کند که اعتبار قرارهای تأمین تا شروع اجرای حبس و تبعید و یا اجرای کامل سایر مجازات‌ها ادامه دارد و پس از آن لغو می‌شود. ماده 507 قانون نیز تصریح دارد که در صورت فوت وثیقه‌گذار یا کفیل، متهم یا محکوم‌ علیه موظف به معرفی کفیل یا وثیقه‌گذار جدید است. بر این اساس، احکام مربوط به تامین متهم در ماده 234 با شرایط مذکور در ماده 251 به محکوم‌ علیه نیز تسری پیدا می‌کند.

نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه

مستفاد از ماده234 قانون آئین دادرسی کیفری مصوب 1392 این است که تعّهد وثیقه گذار یا کفیل، قائم به شخص است و با فوت آنها موضوع تعّهد مزبور منتفی می گردد. بنابراین و با توجه به ماده251 قانون فوق الذکر که اعتبار قرارهای تأمین و قابلیت اعمال آنها را تا شروع به اجرای حبس و تبعید یا اقامت اجباری و با اجرای کامل سایر مجازاتها و یا صدور قرارهای منع و موقوفی و تعلیق تعقیب ، تعلیق اجرای مجازات و مختومه شدن پرونده به هر کیفیت می داند و پس از آن قرارهای تأمین لغو می شود. با این حال به موجب ماده507 قانون مارّالذکر، قاضی اجرای احکام مکلّف است ،در خصوص محکومٌ علیه که در پرونده فاقد تأمین است، قرار تأمین متناسب صادر نماید، و چون در مواردی که به لحاظ فوت وثیقه گذار یا کفیل، قرار تأمین صادره منتفی است، بنابراین در صورت تحقّق شرایط مذکور، متهم یا محکومٌ علیه حسب مورد، مکلّف به معرفی کفیل و وثیقه گذار خواهد بود و لذا احکام مربوط به متهم در ماده234 قانون آئین دادرسی کیفری مصوب 1392 بالحاظ شرایط مذکور در ماده251 این قانون به محکومٌ علیه نیز قابل تسری می باشد