مصوب ۸ مرداد ماه یکهزار و سیصد و دوازده شمسی
مصوب ۱۳۱۲,۰۵,۰۸
با اصلاحات و الحاقات بعدی
ماده واحده - ماده ذیل در تحت نمره (۲۳۸) مکرر بقانون مجازات عمومی افزوده میشود:
ماده۲۳۸ مکرر -الف - هرکس بدون داشتن محل اعم از وجه نقد یا اعتبار چک صادر نماید بجزای نقدی معادل عشر وجه چک محکوم میشود واکر [اگر] محل کمتر از مبلغ چک باشد جزای نقدی بنسبت تفاوت بین محل موجود و مبلغ چک اخذ خواهد شد و در هر صورت میزان جزای نقدی نباید کمتر از دویست ریال باشد.
ب - هر کس از روی سوء نیت بدون محل و یا بیشتر از محلی که دارد چک صادر کند و یا پس از صادر کردن چک تمام یا یک قسمت وجهی را که باعتبار آن چک صادر کرده بنحوی از انحاء از محال علیه پس بکیرد [بگیرد] بحبس تادیبی از ششماه تا دو سال و بتادیه جزای نقدی که نباید از دو برابروجه چک بیشتر و ربع آن کمتر باشد محکوم خواهد شد.
جرائم مذکور در فوق بدون شکایت مدعی خصوصی قابل تعقیب نیست استرداد شکایت در مورد الف این ماده در تمام مراحل مانع تعقیب و مجازات است.
هر گاه صادرکننده چک در ظرف پنج روز از تاریخ ابلاغ اظهاریه رسمی یا از تاریخ اعتراض نامه وجه چک را نپردازد سوء نیت او محرز است.
این قانون که مشتمل بر یک ماده است در جلسه هشتم امرداد ماه یکهزار و سیصد و دوازده شمسی بتصویب مجلس شورای ملی رسید. رئیس مجلس شورای ملی - دادگر