آماگ
۷ بهمن ۱۴۰۴، ۱۵:۴۶ویرایش ۱۱ شهریور ۱۴۰۵، ۲۱:۴۴

«قانون بودجه، شهریه‌های دولتی و تفسیر قانونی پرداخت شهریه»

«مصوب مجلس شورای ملی در ۱۳۰۱، پرداخت شهریه و مستمری را بر اساس مواد ۲، ۳ و ۴ قانون شهریه‌ها مقرر کرده و جنبه تفسیری آن را تبیین می‌کند.»

تفسیر قانونی د رمواد ۲و۳و۴ قانون شهریه ها موضوعه ۱۷ اسد ۱۳۰۱وانضمام ماده الحاقیه به قانون مربوطه

مصوب ۱۳۰۱,۰۶,۱۸

با اصلاحات و الحاقات بعدی

ماده ۲ - کلیه شهریه ها مطابق دفتر مرتبه که از طرف دولت در تاریخ دوم قوس ۱۳۰۰ بمجلس شورای ملی فرستاده شده و مشتمل بر ششصد و سی و نه(۶۳۹) قلم ( دفتر اول ششصد و سی و یک(۶۳۱) قلم ضمیمه هشت(۸) قلم) و بالغ بر چهل و دو هزار و دویست و پنجاه و پنج تومان و سه هزار و پانصد دینار(۴۲۲۵۵/۳۵)است اعم از اینکه مستمری بوده و بصورت شهریه در آمده یا آنکه از اصل مالیات برقرار شده است باستثنای اقلامی که مشمول ماده۲ قانون مورخه ۱۶ جوزا و متوفیات و اقلامی که در کمیسیون بودجه مطابق صورت ضمیمه این قانون قطع شده تا مبلغ پنجاه تومان بدون کسر پرداخت شود. ماده ۳ - شهریه ای که از پنجاه تومان تجاوز نماید پنجاه تومان اول مشمول ماده ۲ و از مازاد آن تومانی چهار قران کسر میشود. ماده ۴ - میزان تأدیه شهریه پس از کسر تومانی چهار قران از پانصد تومان نباید تجاوز نماید. ماده الحاقیه

ماده ۱۰- هیچکس نمیتواند بصیغه شهریه و صیغه مستمری تواماً حقوق دریافت نماید و اگر اشخاصی دارای حقوق بهردو صیغه باشند مخیر خواهند بود که یکی را اختیار نمایند.

این تفسیرقانونی وماده الحاقیه منضمه بآن درجلسه۱۸سنبله سنه۱۳۰۱شمسی بتصویب مجلس شورای ملی رسید. رئیس مجلس شورای ملّی-مؤتمن الملک