و معماری ایران مربوط به افراز و تفکیک باغات و زمینهای زراعی
تاریخ: ۲۴/۷/۶۸ ـ شماره دادنامه: ۴۷ ـ کلاسه پرونده: ۶۶/۹۵
شاکی : آقای شمسالدین عالمی
مقدمه : نظر به اصول چهار, یکصد و هفتاد, یکصد و هفتاد و سه قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و نظر به ماده ۲۵ قانون دیوان عدالت اداری, مصوب بهمن ماه ۱۳۶۰ به منظور رسیدگی به موضوع شکایت که شاکی اعلام نموده, اولا ـ فقط بند یک (ماده ۳) ابطال گردیده. ثانیاً ـ مصوبه فوقالاشعار هم خلاف شرع و هم خلاف قانون است. ثالثاً ـ شورای عالی شهرسازی و معماری صلاحیت تعیین ضابطه در مورد شکایت را نداشته است. دیوان نظر فقهای محترم شورای نگهبان قانون اساسی را در مورد شکایت خواسته که به شرح نامه شماره ۹۵۱ مورخ ۱۹/۶/۶۸ ماده ۴ ضوابط و مقررات شهرسازی مصوب ۲۲/۱/۶۲ شورای عالی شهرسازی و معماری ایران مغایر موازین شرعی تشخیص بنابه مراتب در جلسه روز دوشنبه مورخ ۲۴/۷/۶۸ هیأت عمومی دیوان عدالت اداری به ریاست حضرت آیتاﷲ سیدابوالفضل موسوی تبریزی و با حضور رؤسای شعب دیوان عدالت اداری تشکیل و باتوجه به اظهارنظر فقهای محترم شورای نگهبان قانون اساسی و مذاکرات و اعلام کفایت آن به شرح زیر به اتفاق آراﺀ اقدام به صدور رأی مینماید.
رأی :
نظر به اینکه فقهای محترم شورای نگهبان قانون اساسی در مرقومه شماره ۹۵۱مورخ ۱۹/۶/۶۸ ماده چهار ضوابط و مقررات شهرسازی مصوب جلسه ۲۲/۱/ ۱۳۶۲شورای عالی شهرسازی و معماری ایران را خلاف موازین شرع تشخیص دادهاند مستنداً به ماده ۲۵ قانون دیوان عدالت اداری حکم به ابطال ماده ۴ ضوابط و مقررات شهرسازی مصوب جلسه ۲۲/۱/۱۳۶۲ شورای عالی شهرسازی و معماری ایران صادر و اعلام میگردد.