صدور چک بابت ثمن معامله و ضمانت اجرای آن

با توجه به مواد ۳۶۲ و ۳۳۹ ق.م. به محض وقوع بیع، مشتری مالک مبیع و بایع مالک ثمن می شود. لذا صدور چک از جانب مشتری طبق بند ۴ ماده ۳۶۲ قانون مذکور از آثار بیع تلقی می شود و چون فروشنده چک را به عنوان ثمن معامله قبول کرده، فقط حق رجوع به صادرکننده چک را دارد مگر آنکه طرفین ضمن انعقاد عقد، طبق ماده ۳۹۹ ق.م. توافق نموده باشند که در صورت عدم پرداخت وجه چک فروشنده حق فسخ معامله را دارد. زیرا بیع از عقود لازم است و امکان فسخ آن تنها در موارد استثنایی و در حدود توافق طرفین در عقد و طبق قوانین موضوعه وجود دارد. بنابراین، در صورتی که چک مزبور بلامحل باشد، فروشنده می تواند صادرکننده چک را طبق قوانین راجع به چک بلامحل تحت پیگرد قرار دهد یا با مراجعه به اداره ثبت علیه وی اجراییه صادر نماید.