۵ بهمن ۱۴۰۴، ۱۹:۴۸•ویرایش ۱۱ شهریور ۱۴۰۵، ۲۱:۴۴
نظریه مشورتی ضبط وثیقه و تأمینات کیفری
نظریه مشورتی شماره ۷/۸۴ مورخه ۱۳۸۲/۰۱/۳۰ درباره ضبط وثیقه و تأمینات کیفری و ضرر و زیان با محوریت وثیقهگذار و ورثه مستند به ماده ۱۴۰ قانون آیین دادرسی کیفری ۱۳۷۸.
تعهد وثیقه گذار مبنی بر معرفی متهم به مرجع قضایی قائم به شخص است و لذا به ورثه منتقل نمی شود و به همین دلیل ورثه را نمی توان به معرفی متهم مکلف نمود. از طرفی مرگ وثیقه گذار موجب فک وثیقه یا انحلال قرارداد وثیقه نمی شود و با فوت وثیقه گذار مال مورد وثیقه کماکان در وثیقه باقی خواهد ماند و در شرایط مذکور چنانچه حضور متهم لازم باشد و نامبرده از حضور در دادگاه امتناع نماید، اولی این است که قبل از ضبط وثیقه مرجع قضایی به ورثه اخطار نماید چنانچه ظرف مدت ۲۰ روز از تاریخ ابلاغ اخطاریه متهم را حاضر نکند وثیقه ضبط خواهد شد، ولی در صورت طفل بودن وارث رعایت تشریفات مقرر در ماده ۱۴۰ ق.آ.د.ک. ۱۳۷۸ به خصوص ابلاغ اخطاریه ۲۰ روزه جهت معرفی متهم تا رسیدن طفل شیرخوار به سن قانونی و حدوث شرایط لازم در وی عملا غیرممکن بوده و فک یا ضبط وثیقه نیز به تبع آن امکان پذیر نمی باشد.