نظریه مشورتی صلاحیت دادگاه در دعاوی اسناد ثبت احوال

این سند شامل خلاصه‌ای است که توسط مدل‌های زبانی (LLM) تولید شده است.

نظریه شماره 7/98/416 مورخ 1398/03/28 اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره تبیین صلاحیت دادگاه‌ها در دعاوی مربوط به اسناد ثبت احوال: در پاسخ به استعلامی مبنی بر تقابل صلاحیت دادگاه محل اقامت خواهان و دادگاه محل اداره ثبت احوال صادر کننده سند، اداره کل حقوقی بر اساس رأی وحدت رویه شماره 726 تصریح کرده که ماده 4 قانون ثبت احوال، دادگاه محل اقامت خواهان را صالح اعلام کرده و این امر با ماده 25 قانون آیین دادرسی مدنی مغایرت ندارد. بنابراین در دعاوی مربوط به اسناد ثبت احوال، از جمله شناسنامه، مقررات صلاحیت دادگاه محل اقامت خواهان معتبر و لازم‌الرعایه است.

استعلام

با عنایت به ماده 4 قانون ثبت احوال و ماده 11 قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی آیا صلاحیت تعیینی در ماده 4 قانون ثبت احوال دادگاه محل اقامت خواهان نافی صلاحیت دادگاه محل اقامت خوانده اداره ثبت احوال محل صدور سند است یا اینکه خواهان مخیر در طرح دعوی در دادگاه محل اقامت خویش یا دادگاه محل صدور سند اداره ثبت احوال صادر کننده سند می باشد؟

نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه

با توجه به رأی وحدت رویه شماره 726 مورخ 27/4/1391 هیات عمومی دیوانعالی کشور که به موجب آن تصریح شده: ماده 4 قانون ثبت احوال مصوب 1355 که دادگاه محل اقامت خواهان را صالح برای رسیدگی به دعاوی راجع به اسناد ثبت احوال اعلام کرده است، بر حسب مستفاد از ماده 25 قانون آیین دادرسی مدنی با مقررات این قانون مغایرت ندارد بنا بر مراتب مذکور دردعوای راجع به اسناد ثبت احوال از جمله شناسنامه که دعوا به طرفیت ثبت احوال اقامه می شود، و مقررات ماده 4 قانون ثبت احوال از حیث صلاحیت دادگاه محل اقامت خواهان کماکان معتبر و لازم الرعایه است.