رای دادگاه درباره تخلیه ملک تجاری به علت انتقال به غیر و سرقفلی

این سند شامل خلاصه‌ای است که توسط مدل‌های زبانی (LLM) تولید شده است.

نظریه شماره 7/97/1727 مورخ 1397/06/04 اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره ضرورت صدور رأی مستقل در دعوای ورود و جلب ثالث: در مواردی که خواهان در دعاوی ورود یا جلب ثالث، خواسته مستقلی ندارد و هدف از اقامه دعوی تقویت موضع یک طرف است، نظیر ورود ثالث در دعوای خلع ید برای تقویت موضع خوانده، حتی اگر دادگاه در دعوی اصلی حکم به بی حقی خواهان دهد، پرسش مطروحه این است که آیا دادگاه مکلف به صدور رأی مستقل در رابطه با دعوای ورود یا جلب ثالث است؟ طبق نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضائیه و مواد 134 و 137 قانون آیین دادرسی مدنی، روند دادرسی در مورد دعاوی ورود و جلب ثالث همانند دادخواست اصلی است و دادگاه باید در نهایت ضمن صدور رأی راجع به دعوای اصلی، تصمیم خود را درباره پذیرش یا ردّ دعوای ورود یا جلب ثالث اتخاذ کند.

استعلام

وقتی که در دعاوی ورود ثالث و یا جلب ثالث خواهان خواسته مستقلی مطرح نمی کند بلکه منظور از اقامه دعوی تقویت موضع یک طرف می باشد مثل اینکه در دعوی خلع ید وارد ثالث جهت تقویت موضع خوانده و برای رد دعوی خواهان وارد دعوی شده و دادگاه نیز در دعوی اصلی حکم بر بی حقی خواهان صادر می نماید و یا در همان دعوی خوانده برای تقویت موضع خود و رد دعوی خواهان شخصی را جلب کند و مجلوب ثالث نیز ادعای خوانده را پذیرفته و در نهایت دادگاه حکم بر بی حقی خواهان صادر نماید آیا در چنین مواردی نیز دادگاه باید علاوه بر صدور حکم بر بی حقی خواهان نسبت به دعوی ورود ثالث و یا جلب ثالث نیز رأی مستقل دیگری صادر نماید و اگر قانونا مکلف به صدور رأی باشد چه رأیی باید صادر نماید.

نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه

مستفاد از ماده 134 قانون آیین دادرسی در امور مدنی در باب دعوای ورود ثالث و نیز قسمت اخیر ماده 137 قانون مرقوم در باب جلب ثالث، چون ترتیبات و جریان دادرسی در مورد دعاوی مذکور نیز همانند دادخواست اصلی است، لذا در مورد دعوای ورود ثالث یا جلب ثالث نیز ضمن رأی راجع به دعوای اصلی در خصوص پذیرش یا ردّ دعاوی مذکور اتخاذ تصمیم می شود.