آماگ
۲۳ فروردین ۱۴۰۵، ۱۴:۰۲ویرایش ۱۱ شهریور ۱۴۰۵، ۲۱:۴۴

قرار تامین کیفری، وثیقه و پذیرش وثیقه

بررسی نظریه مشورتی در خصوص قرار تامین کیفری، وثیقه و پذیرش وثیقه بر اساس مواد ۲۲۲، ۲۱۷، ۲۲۰، ۲۲۳، ۲۲۴ و ۲۲۶ قانون آیین دادرسی کیفری ۱۳۹۲.

نظریه شماره 7/97/1018 مورخ 1397/12/08 اداره کل حقوقی قوه قضاییه: مطابق ماده 222 قانون آیین دادرسی کیفری 1392 با الحاقات و اصلاحات بعدی، عدم پذیرش تقاضای کتبی وثیقه گذار، باید مدلل باشد و مستفاد از مواد 217 (بند خ)، 220، 223، 224 و 226 قانون موصوف، این است که متعاقب صدور قرار تأمین کیفری وثیقه (تعیین ارزش ریالی مال مورد وثیقه) انتخاب نوع وثیقه با وثیقه گذار است و وثیقه گذار اعم از متهم یا شخص ثالث می توانند هر مالی را که قابل توقیف (سپردن) باشد به عنوان وثیقه معرفی نمایند و قاضی ذیربط باید حسب شرایط و امکانات موجود، دستور مقتضی را به منظور پذیرش وثیقه ارایه شده، صادر نماید. وجود معاذیری از قبیل فرض سؤال و توالی فاسد و آثار سوء احتمالی ناشی از پذیرش وجه نقد موضوع وثیقه در خارج از وقت اداری، مانع از پذیرش وثیقه ای که موضوع آن وجه نقد است، نمی باشد.