مستثنیات دین: مسکن و ودیعه مستاجر

منظور مقنن از «مسکن» محل سکونتی است که محکومٌ علیه با شرایط مذکور در قانون در تصرف مالکانه دارد نه توان یا قدرت تهیه مسکن متناسب با رفع نیاز افراد تخت تکفل وی. ملاک قانونگذار در اجرای بند «الف» ماده ۵۲۴ ق.آ.د.م ۱۳۷۹ وضعیت مال از باب مستثنیات دین در زمان اجرای رأی دادگاه و آغاز عملیات اجرایی است نه زمان توقیف مال.نظریه ۲۵۲۱/۷ ـ ۳۰/۴/۱۳۸۷ ا.ح.ق تسری مستثنیات دین به ودیعه مستأجر نزد مؤجر توجیه قانونی ندارد.