حذف بند الف ماده ۷ آیین نامه اجرایی قانون زمین شهری

رای هیات عمومی دیوان عدالت اداری درباره حذف بند الف ماده 7 آئین نامه اجرایی قانون زمین شهری مصوب 15/4/67 هیأت وزیران

مقدمه: شاکی در دادخواست تقدیمی که بدوا در شعبه سیزدهم دیوان مطرح و با توجه بخواسته فوق به هیأت عمومی ارجاع گردیده است اعلام داشته در سال 64 برای اخذ پروانه قطعه زمینی در ازگل شمیران اقدام و لی بعلت این که در مبلغ اخذ ورقه عمران خود و همسرش بیمار بوده اند نتوانسته اند اقدام نمایند در سال 66 برای اخذ پروانه کلیه زمین که پس از تعریض کمتر از هزار متر بوده اقدام گفته شده با توجه بماده 7 آئیننامه قانون زمین شهری مصوبه سال 67 نمی توان برای تمام پروانه صادر نمود در صورتیکه ماده 7 قانون زمین شهری مصوب 22/6/66 صریحا بمالک اجازه داده تا هزار متر از زمین خود استفاده نماید

طبق اصول کلی آئیننامه باید در طریق صحیح اجرای قوانین باشد نه مضیع حقوق ثابته افراد و با توجه بمراتب استدعای حذف یا تصحیح بند الف ماده 7 آئیننامه مرقوم را نموده

معاون وزیر مسکن و شهرسازی و مدیرعامل سازمان شهری در پاسخ طی نامه شماره 12071/ح- 13/4/68 اعلام داشته اند بر خلاف ادعای خواهان تجویز ماده 7 قانون زمین شهری برای استفاده از حد نصاب یک هزار متر مربع بی قید و شرط نبوده و این امر مشروط بعدم استفاده از مزایای مواد 6 و 8 قانون اراضی شهری مصوب 1360 می باشد و ماده 7 آئین نامه اجرایی آن بی آن که تضییقی در دامنه شمول قانون ایجاد نماید استفاده از مزایای مواد 6 و 8 مندرج در ماده 7 قانون مرقومه را تبیین نموده است

هیأت عمومی دیوان عدالت اداری، در تاریخ فوق به ریاست حجت الاسلام محمد رضا عباسی فرد و با حضور روسای شعب دیوان تشکیل ، و پس از بحث و بررسی و انجام مشاوره با اکثریت آراء بشرح آتی، مبادرت بصدور رأی می نماید

رای هیات عمومیبا توجه بمقررات ماده 7 و تبصره 2 ماده 9 قانون زمین شهری مصوب سال 66 که حق استفاده مالکین از قطعه یا قطعاتی جمعا معادل 1000 متر مربع مشروط بعدم استفاده از مزایای مواد 6 و 8 قانون اراضی شهری مصوب سال 60 گردیده ، بند الف ماده 7 آئین نامه اجرایی قانون زمین شهری که بموجب آن اخذ پروانه ساختمانی از شهرداری استفاده از مزایای مواد 6 و 8 قانون اراضی شهری معین شده غیر مخالف با مقررات مذکور تشخیص می گردد

رئیس هیات عمومی دیوان عدالت اداریمحمد رضا عباسی فرد

کدمنبع: 7758