حق ارتفاق و خسارت تعدی بر اساس ماده ۹۴ قانون مدنی

با عنایت به مقررات ق.م. درباره حق ارتفاق، تصرفات صاحب درخت در حقّ مزبور باید درحدودی باشد که در عقد ذکر شده یا به میزانی که درمحل، مُتَعارف است (مواد ۹۴ و ۱۰۷ق.م.) و لذا چنانچه صاحب درخت در اعمال حق اِرتفاق خود، مرتکب تَعَدّی یا تَفریط شود (مواد ۹۵۱ و ۹۵۲ ق.م.) و از این بابت خسارتی به مالک زمین وارد شود، ضامن است (ماده۳۳۱ ق.م.) و به هرحال اثبات ورود خسارت به عهده خواهان است. دادگاه در رسیدگی و اصدار رأی تابع عنوانی است که خواهان در دعوی خود ذکر کرده است و اصدار رأی بر آن اساس را از دادگاه خواسته است بنابراین چنانچه خواهان به ادعای ورود خسارت اقامه دعوی کرده و محکومیت خوانده را به پرداخت خسارت خواسته است، دادگاه نمی تواند به جای محکومیت خوانده به پرداخت خسارت حکم به کندن درخت یا الزام صاحب آن به فروش درخت بدهد و اگر خواهان به ادعای ورود خسارت، صریحاً خواسته خود را کندن درخت یا الزام خوانده به فروش درخت تصریح کرده باشد دادگاه نمی تواند طبق خواسته او رأی بدهد زیرا قانون چنین اجازه ای نداده است.