آماگ
۵ بهمن ۱۴۰۴، ۱۹:۰۵ویرایش ۱۱ شهریور ۱۴۰۵، ۲۱:۴۴

اعتراض ثالث اجرایی و تنفیذ بیع‌نامه

نظریه مشورتی شماره ۷/۵۴۶۷ مورخ ۱۳۸۳/۰۷/۲۶ در خصوص توقیف ملک به استناد ماده ۷ قانون صدور چک و رأی وحدت رویه ۶۴۲

درصورتی که توقیف کننده ملک در دعوی تنفیذ بیع نامه نیز طرف دعوی قرار گرفته باشد صرفا می تواند به عنوان واخواهی اعتراض کند، نه اعتراض ثالث اعم از اصلی یا طاری.

چنانچه تاریخ مبایعه نامه قبل از تاریخ توقیف باشد حکم قطعی به تنفیذ آن برای رفع توقیف و ابطال عملیات اجرایی کفایت می کند.

بند الف ماده ۷ قانون اصلاح موادی از قانون صدور چک مصوب سال ۱۳۸۲ از شمول بند ۲ ماده ۳ قانون وصول برخی از در آمدهای دولت و مصرف آن در موارد معین و همچنین رأی وحدت رویه شماره ۶۴۲-۱۳۷۸ خارج است زیرا مقررات بند ۲ ماده ۳ قانون مذکور ناظر به مجازات هایی است که حداکثر آن بیش از ۹۱ روز حبس و حداقل آن کمتراز این باشد، مضافا به اینکه قانون چک در سال ۱۳۸۲ وبعد از قانون وصول به تصویب رسیده است و به موجب قوانین مربوطه صدور حکم به حبس کمتر از ۹۱ روز فاقد مجوز قانونی است.

بنابه مراتب در تعیین مجازات موضوع بندهای سه گانه ماده ۷ قانون اصلاح موادی از قانون چک دادگاه می تواند درصورتی که موجبات تخفیف فراهم باشد ماده ۲۲ از ق.م.ا. را اعمال نماید.