تشخیص مستثنیات دین ناظر بر ماده ۵۲۶ قانون آیین دادرسی مدنی

باتوجه مقرره ماده ۵۲۶ ق.آ.د.م. ۱۳۷۹ که تصریح نموده، مستثنیات دین تا زمان حیات محکومٌ علیه جاری است چنین استنباط می شود که منظور مقنن از «محکومٌ علیه» در مقررات مذکور، شخص حقیقی است نه شخص حقوقی، به علاوه مستثنیات دین از مصادیق قسمت اخیر ماده ۵۸۸ ق.ت. است که راجع به اشخاص حقیقی است و با عنایت به این که، شخصیت حقوقی شخص حقوقی، از اشخاص تشکیل دهنده آن متمایز و مستقل است، مقررات مربوط به مستثنیات دین در مورد اشخاص حقوقی قابل اعمال نیست.