نظریه مشورتی مالکیت اشجار زارع و تخلیه ید

به موجب ماده ۳۳ ق.م. اشجاری که از حَبّه و اَصله متعلق به زارع در زمین مالک کاشته شده و با زحمت زارع به ثمر رسیده است، متعلق به زارع است و لذا در قبال درخواست تخلیه و یا خلع از ناحیه مالک، زارع می تواند اشجار مذکور را با خود ببرد و یا بهای آن را دریافت نماید، مگر این که بر دادگاه ثابت باشد که درختان مورد اشاره برای مالک زمین کاشته شده و یا عرف محل و یا قرارداد به این نحو باشد که در این صورت از شمول ماده ۳۳ ق.م. خارج خواهد شد.