آماگ
۲۳ فروردین ۱۴۰۵، ۱۴:۰۲ویرایش ۱۱ شهریور ۱۴۰۵، ۲۱:۴۴

نظریه مشورتی درباره ثبت سند مالکیت اراضی زارعین

نظریه مشورتی 856/96/7 درباره تقسیم و فروش املاک به زارعین مستاجر و احیاء اراضی؛ بررسی اراضی موات و ثبت سند مالکیت با استناد به ماده ۱۷ قانون تقسیم و فروش املاک مصوب ۱۳۴۷


این سند شامل خلاصه‌ای است که توسط مدل‌های زبانی (LLM) تولید شده است.


نظریه شماره 856/96/7 مورخ 1396/04/17 اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره تفسیر ماده 17 قانون تقسیم و فروش املاک موات به زارعین مستاجر: ماده 17 قانون تقسیم و فروش املاک به زارعین مستاجر اشاره به اراضی موات دارد که به صورت قانونی به عنوان زمین‌هایی که سابقه احیاء ندارند تعریف شده‌اند و به حالت طبیعی باقی‌مانده‌اند. این نظریه بیان می‌کند که صرف ارائه درخواست برای ثبت سند مالکیت بدون احیاء و عمران زمین، طبق مقررات، آن را از حالت موات خارج نمی‌سازد. این تفسیر فقط اشاره به زمین‌هایی دارد که فاقد سابقه عمران و بهره‌برداری باشند و کاربری طبیعی خود را حفظ کرده‌اند.

استعلام

منظور از کلمه موات در ماده 17 قانون تقسیم و فروش املاک مورد اجاره به زارعین مستاجر مصوب سال 47 چیست؟

آیا منظور مجهول المالک بودن ملک است یا صرفا فاقد سابقه احیاء و عمران می باشد؟

آیا اگر شخصی صرفا بدون احیاء و آبادانی ملک تقاضای ثبت داده و به نام وی در گردش ثبتی قرار گرفته است ملک موصوف طبق ماده مذکور موات تلقی نخواهد شد؟

نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه

اولا – املاک موات در آئین نامه اجرائی لایحه قانونی اصلاح لایحه قانونی واگذاری و احیاء اراضی مصوب 1/12/59 مبحث اول بیان و به صورت زیر تعریف شده است اراضی موات، زمین هایی است که سابقه احیاء و بهره برداری ندارند و به صورت طبیعی باقی مانده است و نیز در آئین نامه اجرائی قانون مرجع تشخیص اراضی موات و ابطال سند آنها مصوب 8/7/66 و مواد 3و4 قانون زمین شهری هم آمده است و صرف درخواست صدور سند مالکیت بدون احیاء و آبادانی آن برابر مقررات آن را از موات بودن خارج نمی سازد.