نظریه مشورتی حفظ کاربری اراضی کشاورزی و اعتراض ثالث

این سند شامل خلاصه‌ای است که توسط مدل‌های زبانی (LLM) تولید شده است.

نظریه شماره 7/98/1489 مورخ 1398/12/12 اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره اعتراض ثالث به احکام قلع و قمع ناشی از تغییر غیرمجاز کاربری اراضی زراعی: در این نظریه، اداره کل حقوقی قوه قضاییه به سوال مطرح شده درباره امکان رسیدگی به اعتراض ثالث نسبت به حکم قطعی قلع و قمع مستحدثات ناشی از تغییر غیرمجاز کاربری اراضی زراعی پاسخ می‌دهد. بر اساس نظریه، اگر شخص ثالثی به حکم دادگاه کیفری مبنی بر قلع و قمع اعتراض داشته باشد و مدعی مالکیت شود، باید مطابق تبصره 2 ماده 148 قانون آیین دادرسی کیفری عمل شود. همچنین، اگر شخص ثالث در تصرف ملک مورد نظر باشد و اعتراض کند، اجرای حکم قلع و قمع باید تا تعیین تکلیف نهایی توسط دادگاه کیفری متوقف شود.

استعلام

در پرونده ای حکم قطعی بر محکومیت فردی به پرداخت جزای نقدی و رفع تصرف و قلع و قمع مستحدثات از حیث اتهام تغییر غیر مجاز کاربری اراضی زراعی صادرگردید و حال سوال آن است که:

الف: چنانچه شخصی ثالثی بعد از قطعیت حکم مدعی حق مالکیت نسبت به مستحدثات موضوع آن حکم باشد و دادخواستی به خواسته اعتراض ثالث نسبت به حکم مزبور تقدیم کند آیا امکان رسیدگی به ادعای وی به شرح موصوف دادخواست اعتراض ثالث با توجه به غیر قابل تجزیه حکم وجود دارد یا خیر؟

ب: چنانچه در حین اجرای حکم در بخش قلع وقمع مستحدثات موضوع حکم در تصرف شخص ثالثی باشد که نسبت به آن ادعای مالکیت مطرح کند قاضی اجرای احکام کیفری با چه تکلیفی در این خصوص مواجه می باشد./ع

نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه

در صورتی که شخص ثالث نسبت به حکم دادگاه کیفری راجع به قلع و قمع بنا و مستحدثات به ادعای مالکیت معترض باشد، مطابق تبصره 2 ماده 148 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 رفتار خواهد شد و چنانچه شخص ثالث، متصرف ملک مربوطه باشد؛ با توجه به اعتراض وی تا تعیین تکلیف قطعی از سوی دادگاه کیفری رسیدگی کننده به اعتراض، با اتخاذ ملاک از تبصره ماده 478 قانون یاد شده، اجرای حکم قلع و قمع متوقف خواهد شد.