نظریه اداره کل حقوقی قوه قضاییه
تصرف جنگل ها و مراتع ملی شده، چنانچه به وسیله صحنه سازی از قبیل پی کنی، دیوارکشی و... باشد جرم و علاوه براینکه قابل مجازات است، دادگاه تکلیف دارد حسب مورد رفع تصرف عدوانی نیز بنماید و عنصر معنوی جرم (سوء نیت) همان صحنه سازی است که در متن قانون به آن اشاره شده است. با این وصف چنانچه متهم سابقه تصرف جنگل و مرتع ملی را نیز داشته باشد سوء نیتش به طریق اولی محرز است. در صورتی که سابقه مذکور منتهی به محکومیت کیفری متهم شده باشد از مصادیق تکرار جرم و مشمول ماده ۴۸قانون مجازات اسلامی (*) است و اگر سابقه قبلی منتهی به محکومیت کیفری نشده و در دست رسیدگی باشد، ممکن است از مصادیق ماده ۴۷ قانون مذکور(*) باشد.
*ـ ماده ۴۸ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۷۰: هر کس به موجب حکم دادگاه به مجازات تعزیری و یا بازدارنده محکوم شود، چنانچه بعد از اجرای حکم مجدداً مرتکب جرم قابل تعزیر گردد دادگاه می تواند در صورت لزو م مجازات تعزیری یا بازدارنده را تشدید نماید.
تبصره ـ هرگاه حین صدو ر حکم محکومیت های سابق مجرم معلوم نباشد و بعداً معلوم شود دادستان مراتب را به دادگاه صادرکننده حکم اعلام می کند دراین صورت اگر دادگاه محکومیت های سابق را مُحرَز دانست می تواند طبق مقررات این ماده اقدام نماید.
*ـ ماده ۴۷ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۷۰: درمورد تعدّد جرم هرگاه جرایم ارتکابی مختلف باشد باید برای هریک از جرایم مجازات جداگانه تعیین شود و اگر مختلف نباشد فقط یک مجازات تعیین می گردد و دراین قسمت تعدّد جرم می تواند از علل مشدّده کیفر باشد و اگر مجموع جرایم ارتکابی در قانون عنوان جرم خاصی داشته باشد مرتکب به مجازات مقرر در قانون محکوم می گردد.
تبصره ـ حکم تعدّد جرم در حدو د و قصاص و دیات همان است که در ابواب مربوطه ذکر شده است.