و بازرسی سازمان جنگلها و مراتع کشور
تاریخ: ۲۹/۳/۶۹ ـ شماره دادنامه: ۹۲ ـ کلاسه پرونده: ۶۶/۹
شاکی : آقای ابوالفضل نصیر
مقدمه و گردش کار : شاکی بشرح دادخواست تقدیمی اعلام داشته است: سرجنگلداری استان مرکزی, در سال ۱۳۵۲ باستناد قسمت اول ماده ۵۶ قانون حفاظت و بهرهبرداری از جنگلها و مراتع کشور قسمتهایی از اراضی لواسان کوچک را ملی اعلام نمود, و یک ماه برای اعتراض فرصت داده شد. در مدت مهلت قانونی به نظریه سرجنگلداری اعتراض نموده و اعلام نمودم اراضی متعلق به اینجانب مشمول بند ب ماده ۴ لایحه قانونی ملی کردن جنگلها میباشد و تقاضای اجرای ماده ۶۴ قانون حفاظت و بهرهبرداری از جنگلها و مراتع را نمودم, و بعد از گذشت ۱۱ سال سرجنگلداری استان تهران, بیان میدارد: بهموجب دستورالعمل شماره ۴۸۷۵/۱۹/۱۰۰ـ۸/۷/۱۳۵۹ دفتر حقوقی و بازرسی جنگلها و مراتع کشور, اجرای قانون متوقف گردیده است: باتوجه باینکه دستورالعمل نمیتواند جایگزین قانون گردد, صدور حکم در مورد ملزم شدن سرجنگلداری تهران, درمورد اجرای ماده ۶۴ قانون حفاظت و بهرهبرداری از جنگلها و مراتع کشور را مینمایم.
هیأت عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ فوق, بریاست آیتا... سید ابوالفضل موسوی تبریزی و با حضور رؤسای شعب دیوان, تشکیل و پس از بحث و بررسی و انجام مشاوره, بشرح آتی, باتفاق آراﺀ, مبادرت به صدور رأی مینماید.
رأی :
باتوجه به رأی شماره ۵۳۲/۶ـ۱۸/۹/۶۶ شعبه ششم دیوان عالی کشور, که در آن شاکی اظهار داشته: دستورالعمل مزبور, به تصویب مجلس شورای اسلامی نرسیده و فاقد اعتبار است و لذا هیچگونه شکایتی نسبت به آن ندارم و اگر اعتراضی به آن بشود خود دلیل اعتبار آن شمرده میشود . بنابراین به کیفیت مطروحه, موضوع از مصادیق ماده ۲۵ قانون دیوان عدالت اداری, قابل طرح در هیأت عمومی تشخیص نگردید.