مرجع رسیدگی: هیأت عمومی دیوان عدالت اداری.
شاکی: مستشار شعبه نهم تجدیدنظر.
موضوع شکایت و خواسته: نقض رأی صادره در پرونده کلاسه ۸۳/۱۴۴۱ شعبه نهم تجدیدنظر دیوان عدالت اداری.
مقدمه: مستشار شعبه نهم تجدیدنظر در نامه تقدیمی اعلام داشتهاند، به حکایت محتویات پرونده شهرداری اسلامشهر با ارسال گزارش به کمیسیون ماده صد خواستار رسیدگی به تخلفات پلاک ۸۳-۷۹ فرعی از ۵۴ اصلی متعلق به شاکی میگردد. کمیسیون بدوی و تجدیدنظر پس از یک سلسله رسیدگی سرانجام آقای نوروز الهیار را به علت احداث ۶۵/۱۱۵۳ مترمربع بنای تجاری بدون پروانه به مبلغ ۰۰۰/۰۰۰/۷۶ ریال محکوم مینماید، متعاقباً شاکی با طرح شکایتی به دیوان تقاضای رسیدگی و نقض رأی صادره از کمیسیون را مینماید، شعبه ۲۱ دیوان به موجب دادنامه شماره ۸۴۶ مورخ ۲۸/۵/۱۳۸۳ در پرونده کلاسه ۸۱/۱۲۸۵ رأی به رد شکایت صادر مینماید و با اعتراض مشارالیه موضوع به شعبه نهم تجدیدنظر ارجاع و به کلاسه ۸۳/۱۴۴۱ ثبت میشود و پس از رسیدگی به موجب دادنامه شماره ۱۹۰ مورخ ۱۷/۲/۱۳۸۴ رأی صادره از شعبه بدوی تایید و ابرام میگردد. نهایتاً شاکی طی لایحهای در مورخ ۱۲/۶/۱۳۸۴ با پیوست مدارک تقاضای اعمال تبصره یک ماده ۱۸ قانون دیوان را نموده که پس از بررسی مدارک مشخص گردید که رأی صادره توأم با دقت نظر و ملاحظه مدارک نبوده است و به شرح ذیل مختصراً به علل وجهات موجب نقض دادنامه و ضرورت رسیدگی مجدد در شعبه دیگر اشاره میشود. اولاً، شاکی پس از کسب مجوز صریح از بخشداری اسلام شهر به شماره ۲۰۷۴ مورخ ۲۵/۵/۱۳۶۹ که در آن زمان متولی امر ساخت و ساز در محدوده خارج از شهر بوده اقدام به احداث بنای موجود دامداری نموده و مبلغ چهارصدهزار ریال نیز به حساب خودیاری به دستور مقامات وقت واریز مینماید و در نامه بخشداری چنین آمده «برادر نوروز الهیار، به استناد پروانه تأسیس گاوداری به شماره ۱۵۲۶۹ مورخ ۱۶/۴/۱۳۶۹ سازمان دامپزشکی کشور و نامه شماره ۱۵۸۳۱ سازمان مزبور و نامه شماره ۲۹۹۹/۱۱ مورخ ۲۶/۴/۱۳۶۹ فرمانداری شهرستان ری به شما اجازه داده میشود در پلاک ۸۳ الی ۷۹ فرعی از ۵۴ اصلی واقع در قریه مافینآباد نسبت به احداث دامداری (گاوداری) برابر پروانه تأسیس اخذ شده اقدام نمایید.» بنابراین شاکی دارای مجوز احداث بنا دامداری از بخشداری بوده است. ثانیاً علاوه بر مجـوز مذکـور شاکی مکـرراً از طریق استانداری و فرمانداری خواستار پروانه جهت صدور
پایان کار بوده ولی مسئولین مربوطه توجه نمینمایند و مفاد نامه شماره ۱۱۵۸۶۷ مورخ ۵/۱۱/۱۳۷۲ سرپرست شهرداری اسلام شهر به استانداری تهران گویای این قضییه میباشد و در نامه مزبور اعلام گردیده که ملک متعلق به آقای الهیار در حریم ماده ۹۹ قانون شهرداری قرار دارد که پس از تصویب وفق مقررات نسبت به صدور مجوز اقدام خواهد شد. به هر حال مشکل از ناحیه شهرداری و متولیان امر بوده نه شاکی. ثالثاً، علاوه بر جهات فوق مدارک موجود حکایت دارد که بنای احداثی شاکی به مقدار موجود در سال ۱۳۶۹ ساخته شده و محکومیت وی در کمیسیون ماده صد بر مبنای تعرفه سال ۱۳۷۸ با ضوابط و مقررات جاری و رأی وحدت رویه هیأت عمومی منطبق نمیباشد. بنابمراتب مارالبیان و با اذعان به وقوع اشتباه در رأی صادره تقاضای بررسی و طرح موضوع در هیأت عمومی مورد استدعا است. هیأت عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ فوق با حضور رؤسای شعب بدوی و رؤسا و مستشاران شعب تجدیدنظر تشکیل و پس از بحث و بررسی و انجام مشاوره با اکثریت آراء به شرح آتی مبادرت به صدور رأی مینماید.
رأی هیأت عمومی
نظر به مشروحه آقای مستشار شعبه نهم تجدیدنظر و عنایت به محتویات پرونده و اینکه مدارک و مستندات پیوست پرونده در باب تاریخ احداث ساختمان گاوداری و اخذ مجوز آن از بخشداری مربوط به لحاظ وقوع ملک در خارج از محدوده قانونی شهر مورد بررسی و رسیدگی دقیق قرار نگرفته و شمول و یا عدم شمول مقررات ماده ۱۰۰ قانون شهرداری به ملک مزبور مورد تحقیق لازم واقع نشده است، بنابراین وقوع اشتباه در مفاد دادنامه شماره ۱۹۰ مورخ ۱۷/۲/۱۳۸۴ شعبه نهم تجدیدنظر محرز به نظر میرسد و به استناد تبصرههای یک و ۳ الحاقی به ماده ۱۸ اصلاحی قانون دیوان عدالت اداری دادنامه مزبور نقض میشود./
هیأت عمومی دیوان عدالت اداری
معاون قضائی دیوان عدالت اداری
مقدسیفرد