آماگ
۵ بهمن ۱۴۰۴، ۱۸:۴۴ویرایش ۱۱ شهریور ۱۴۰۵، ۲۱:۴۴

حق کسب و پیشه، وصیت تملیکی و روابط موجر و مستاجر

نظریه مشورتی شماره 7/9666 مورخ 1383/12/23 درباره توقیف حق کسب و پیشه در ملک تجاری؛ به استناد قانون روابط موجر و مستأجر 1356 و ماده 826 قانون مدنی

حق کسب و پیشه مال نیست بلکه حق مالی است که وابسته به محل کار مشمول مقررات قانون روابط موجر و مستأجر سال ۱۳۵۶ می باشد و همراه با محل و طبق مقررات قانونی قابل بیع یا صلح یا هبه و غیره است.

چنانچه محل کار مذکور در اختیار مالک باشد می تواند همراه غیرمنقول آن را به بیع یا صلح یا هبه واگذار نماید و اگر دارنده این حق مالک محل کار مذکور نباشد، مستأجر می تواند درصورت داشتن حق انتقال به غیر و یا از طریق اعمال مقررات ماده ۱۹ قانون فوق آن را به دیگری واگذار کند.

توقیف حق کسب و پیشه امکان پذیر است ولی بدون رضایت مالک، نمی توان آن را از طریق مزایده به غیر واگذار کرد.

طبق ماده ۸۲۶ ق.م. وصیت تملیکی آن است که شخص ملک خود را برای بعد از فوتش به دیگری مجانا تملیک نماید چنانچه در زمان حیات خود آن را به دیگری بفروشد و بیع محقق باشد نیاز به وصیت ندارد با این حال اگر وصیت کرده باشد که خریدار فقط بعد از مرگش آن را با سند رسمی به خود یا دیگری انتقال دهد این نوع وصیت طبق قسمت اخیر ماده ۸۲۶ ق.م. وصیت عهدی برای انجام امری می باشد که منعی ندارد و اگر در زمان حیات برای انتقال ملک وصیت رسمی تنظیم کرده باشد وصی می تواند با همان سند رسمی و رعایت شرایط قانونی، ملک را به خود یا دیگری انتقال دهد. وصیت به انجام تعهدات موصی، در حدی که مربوط به انجام امور وی باشد مشمول وصیت عهدی بوده و فاقد اشکال است.

مزایده هر چند منتهی به انتقال مورد مزایده به خریدار می شود ولی ارکان و شرایط بیع از جمله خیارات را که قانون مدنی برای بیع پیش بینی کرده، ندارد به علاوه مزایده دعوی نیست تا طرفین داشته باشد، اشخاص ذی نفع عبارتند از صاحب مال، محکوم له و برنده مزایده.