نظریه جرم آنی یا مستمر بودن تغییر کاربری اراضی زراعی

این سند شامل خلاصه‌ای است که توسط مدل‌های زبانی (LLM) تولید شده است.

نظریه شماره 7/98/1616 مورخ 1398/10/30 اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره جرم آنی یا مستمر بودن تغییر کاربری اراضی زراعی و باغ‌ها: تغییر کاربری اراضی زراعی و باغ‌ها طبق قانون حفظ کاربری اراضی زراعی و باغ‌ها مصوب 1374 با اصلاحات بعدی، جرم آنی محسوب می‌شود؛ زیرا عنصر مادی جرم مذکور در زمان تغییر کاربری تحقق می‌یابد و بنابراین ممکن است مشمول مرور زمان شود. همچنین، حکم به قلع و قمع بنا در بزه تغییر کاربری غیرمجاز که به تبع احراز جرم صادر می‌شود، ماهیتی حقوقی داشته و به عنوان مجازات محسوب نمی‌شود، لذا مشمول مرور زمان طبق ماده 107 قانون مجازات اسلامی 1392 نمی‌باشد.

استعلام

جرم تغییر کاربری باغات و اراضی جرم آنی است یا مستمر؟

اتفاق نظر شعب محترم کیفری: با عنایت به اینکه اولا اصل بر آنی بودن جرایم می باشد و مستمر بودن آن خلاف قاعده می باشد در ثانی گزارش پرونده مطروحه در هیات عمومی دیوان عالی کشور که نهایتا منجر به صدور رای وحدت رویه شماره 759 شده است نیز در خصوص پرونده تغییر کاربری بوده که نهایتا جرایمی که مجازات آن جزای نقدی متغیر است را درجه هفت قلمداد کرده که این طور می توان نتیجه گرفت که اگر بزه یاد شده مستمر بوده بحث مروز زمان در آن جلسه مطرح نمی شد ثالثا مصادیقی که ماده 10 قانون یاد شده و دستورالعمل تعیین مصادیق اشاره داشته است مانند گود برداری با برداشتن شن و استقرار کانکس و غیره به صورت مستمر نمی توان فرض نمود نتیجتا جرم یاد شده آنی است.

نظر اقلی هم در دادسرا وجود دارد که بزه یاد شده را مستمر می داند.

سوال دوم: آیا قلع و قمع در قانون فوق اشاره شده است مجازات است یا خیر؟

نظر اقلی وجود دارد که آن را مجازات نمی داند./ع

نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه

1-تغییر کاربری اراضی زراعی و باغ ها موضوع قانون حفظ کاربری اراضی زراعی و باغ ها مصوب 1374 با اصلاحات بعدی، از جرایم آنی است؛ زیرا عنصر مادی جرم مذکور در همان زمان که کاربری تغییر داده شده، واقع شده است و لذا با حصول شرایط مقرر در قانون، می تواند مشمول مرور زمان باشد.

2-حکم به قلع و قمع بنا در بزه تغییر کاربری غیرمجاز موضوع ماده 3 قانون حفظ کاربری اراضی زراعی و باغی (اصلاحی 1/8/1358) که به تبع احراز جرم تغییر کاربری غیر مجاز صادر می شود (و جزء لاینفک حکم کیفری است) امری است حقوقی و ماهیت مجازات را ندارد لذا مشمول مرور زمان موضوع ماده 107 قانون مجازات اسلامی 1392 نمی گردد.