ضمانت و ظهرنویسی در قانون تجارت دو مقوله جدا است. ظهرنویس با توجه به مقررات مواد ۲۴۵ تا ۲۴۷ و ۲۴۹ ق.ت. دارنده براتی است که در صدد انتقال برات به شخص دیگر می باشد و با ظهرنویسی برات، آن را به شخص مورد نظر خود منتقل می نماید.
ظهرنویس باید مراتب انتقال برات به شخص مورد نظر خود اعم از این که شخص مذکور حامل باشد یا شخص معین قید نماید، چنانچه منظور از منتقل الیه شخص معین باشد باید اسم آن شخص را در محل معینی ذکر کند، در حالی که ضامن کسی است که ضمانت برات دهنده یا هریک از ظهرنویسها یا چند نفر از آنها را به طور مشخص می نماید و مسؤولیت تضامنی او، فقط با فرد یا افرادی خواهد بود که ضمانت آنها را کرده است.
با این وصف، وجود امضای هرشخص در پشت برات یا سفته یا چک، چنانچه شرایط ظهرنویسی را نداشته باشد عرفا عنوان ضامن را خواهد داشت مگر این که تصریح شده باشد که امضای شخص مذکور صرفا به منظور تصدیق و گواهی امضای برات دهنده با ظهرنویس یا مسائل دیگر است.