نظریه اداره کل حقوقی و تدوین قوانین قوه قضاییه
با توجه به بند «۴»(*) ماده (۱۴) و بندهای «۲ و ۳»(*) ماده (۱۵) قانون روابط موجر و مستأجر سال ۱۳۵۶ تنها نیاز شخصی موجر به کسب در محل اجاره می تواند از اسباب درخواست تخلیه محل کسب و پیشه یا تجارت باشد نه افراد مذکور در بند «۴» ماده (۱۴) یا بند «۹» ماده (۱۵) همان قانون، معیار و ملاک نیز احتیاج شخص موجر برای کسب و پیشه یا تجارت است و اگر محل قابل سکنی باشد همان گونه که درآن ماده ذکر شده است نیاز اولاد یا پدر یا مادر یا همسر موجر هم مجوز تخلیه خواهد بود.
*-بند ۴ ماده ۱۴ ـ در صورتی که مورد اجاره محل سکنی بوده و مالک پس از انقضای مدت اجاره احتیاج به مورد اجاره برای سکونت خود یا اشخاص مذکور در بند فوق داشته باشد.
*-بند۲و۳ ماده ۱۵ ـ تخلیه به منظور احتیاج شخص موجر برای کسب یا پیشه یا تجارت.
ب ـ بند۳- در صورتی که محل کسب یا پیشه یا تجارت مناسب برای سکنی هم باشد و مالک برای سکونت خود یا اولاد یا پدر یا مادر یا همسر خود درخواست تخلیه نماید.
در موارد سه گانه فوق دادگاه ضمن صدور حکم تخلیه به پرداخت حق کسب یا پیشه یا تجارت نیز حکم خواهدداد.