چکیده دادنامه و رای دادگاه درباره شروط مطالبه خسارت تأخیر تأدیه: مطالبه دین از ناحیه دائن یکی از شروط محاسبه خسارات تأخیر تأدیه است؛ بنابراین مبدأ احتساب خسارت تأخیر تادیه، سررسید دین نیست.

رأی دادگاه بدوی

در خصوص دعوی الف.ر. به طرفیت ع.ر. مطالبه خسارت تأخیر تأدیه سه فقره چک به شماره های ... مورخ 1374/12/12 و ... مورخ 1374/10/20 و ... مورخ 1374/9/25 جمعا به مبلغ سی میلیون ریال موضوع دادنامه شماره 999 مورخ 1390/10/12 صادره از حوزه 2307 مجتمع شماره 24 شورای حل اختلاف تهران، نظر به اینکه مستفاد از ماده 522 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی، محکومیت خوانده به پرداخت خسارت تأخیر تأدیه فرع بر مطالبه و دین می باشد و با التفات باینکه حسب پاسخ استعلامات معموله از اجرای احکام شورای حل اختلاف مربوطه، خواهان دادخواست مطالبه وجه چک را در تاریخ 1390/3/16 (بیش از شانزده سال پس از انقضای تاریخ سررسید چک ها) تقدیم و محکوم به نیز در تاریخ 1392/10/8 بطور کامل استیفا گردیده است، لذا دادگاه دعوی خواهان را در فاصله زمانی میان تقدیم دادخواست به شورا و استیفای محکوم به، وارد تشخیص و نظر به اینکه خوانده دلیل و مدرکی که مثبت بی حقی خواهان در طرح دعوی باشد، به دادگاه ارائه ننموده و در پرونده نیز موجود نمی باشد؛ لذا ضمن پذیرش دعوی و مستندا به مواد 515 و 519 و 522 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی و مستفاد از ماده 318 قانون تجارت، حکم بر محکومیت خوانده به پرداخت خسارت تأخیر تأدیه چک های مرقوم (بر مبنای سی میلیون ریال) از تاریخ 1390/3/18 لغایت 1392/10/8 بابت اصل خواسته و مبلغ 1/000/000 ریال بابت هزینه دادرسی در حق خواهان صادر و اعلام می نماید. رأی صادره حضوری و ظرف بیست روز پس از ابلاغ، قابل اعتراض در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران می باشد.

قاضی مأمور در شعبه117دادگاه عمومی حقوقی تهران - محمودی

رأی دادگاه تجدیدنظر استان

تجدیدنظرخواهی آقای الف.ر. به طرفیت آقای ع.ر. از دادنامه شماره93000961 مورخ 1393/9/29 صادره از شعبه 117 دادگاه عمومی تهران که به موجب آن حکم بر محکومیت تجدیدنظرخوانده به پرداخت خسارت تأخیر تأدیه چک های استنادی تجدیدنظرخواه (بر مبنای سی میلیون ریال) از تاریخ 1390/3/18 لغایت 1392/10/8 به عنوان اصل خواسته و مبلغ 1000/000 ریال بابت هزینه دادرسی صادر گردیده و خواهان نخستین به رأی صادره از حیث عدم محاسبه خسارات تأخیر تأدیه از تاریخ سررسید چک ها معترض و تقاضای رسیدگی نموده است. دادگاه با عنایت به محتویات پرونده و مستندات ابرازی و مجموع رسیدگی های به عمل آمده، تجدیدنظرخواهی را وارد نمی داند. زیرا که به موجب شرایط مقرر در ماده 522 قانون آیین دادرسی در امور مدنی مطالبه دین از ناحیه دائن یکی از شروط جهت محاسبه خسارات تأخیر تأدیه می باشد که در مانحن فیه دلیلی که مؤید مطالبه وجوه چک ها از ناحیه تجدیدنظرخواه باشد ارائه نشده، بنابراین به دلیل عدم تحقق موارد معنونه در ماده مرقوم، ادعای تجدیدنظرخواه را غیرموجه تشخیص و با استناد به ماده 358 از قانون سابق الذکر ضمن رد اعتراض، دادنامه معترض عنه را عینا تأیید و اعلام می نماید. این رأی قطعی است.

مستشاران شعبه اول دادگاه تجدیدنظر استان تهران

حسینی - صادقی