اجرای آرای کمیسیون‌های مواد ۷۷ و ۱۰۰ شهرداری و دستور موقت

این سند شامل خلاصه‌ای است که توسط مدل‌های زبانی (LLM) تولید شده است.

نظریه شماره 7/97/1541 مورخ 1397/05/21 اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره بررسی موانع اجرای آرای قطعی کمیسیون‌های مواد 77 و 100 شهرداری : این نظریه به بررسی امکان اجرای آرای قطعی کمیسیون‌های مواد 77 و 100 شهرداری با توجه به تبصره 2 ماده 16 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری می‌پردازد. طبق این نظریه، آرای قطعی این کمیسیون‌ها لازم‌الاجرا هستند و درج قابلیت اعتراض به آرای قطعی در مهلت‌های قانونی به معنای عدم اجرای آن‌ها نیست. همچنین، اگر رأی مرجع شبه قضایی قبل از ابلاغ دستور موقت یا ابلاغ رأی دیوان اجرا شده باشد، دستور موقت باعث اعاده عملیات اجرایی نمی‌شود. با این حال، اگر رأی قطعی بر نقض رأی کمیسیون صادر شود و رأی قبلا اجرا شده باشد، باید وضعیت به حالت سابق اعاده شود و در صورت عدم امکان اعاده، متضرر می‌تواند خسارت مطالبه کند.

استعلام

مفاد تبصره 2 ذیل ماده 16 قانون تشکیلات آئین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 92 این مجموعه نیز مکلف است ذیل آراء اصداری از کمیسیون محترم مقرر در ماده صد قانون شهرداری ها و نیز تصمیم صادره از کمیسیون محترم مقرر در ماده 77 قانون شهرداری ها و امثالهم مفاد تبصره 2 مزبور را درج نماید.

س: 1-آیا با درج مفاد تبصره2 ذیل ماده 16 قانون تشکیلات و آئین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 92 با فرض قطعی بودن تصمیم صادره از کمیسیون محترم مقرر در ماده 77 قانون شهرداری ها و نیز با فرض قطعی شدن رأی صادره از کمیسیون محترم مقرر در ماده صد قانون شهرداری ها و سایر کمیسیون ها مفاد تبصره 2 پیش گفته مانع از اجرای رأی یا تصمیم قطعی کمیسیون های محترم مقرر در موادی از قانون شهرداری ها می باشد؟

در صورتی که پاسخ منفی باشد بدین مفهوم که مانع از اجرا نمی باشد.

2- این پرسش متبادر می شود که با فرض اینکه اجرا قبل از ابلاغ دستور موقت یا ابلاغ رأی قطعی از سوی دیوان محترم عدالت اداری صورت پذیرد اثر دستور موقت احتمالی یا رأی احتمالی چه خواهد شد؟

3-آیا در صورتی که رأی دیوان محترم دیوان عدالت اداری به نقض رأی یا تصمیم معترض عنه شاکی که از کمیسیون های مقرر در موادی از قانون شهرداری ها صادر شده باشد آیا شاکی محکوم له پرونده دیوان محق در طرح دعوی به طرفیت یا علیه شهرداری به عنوان مرجع صالح اجرای رأی یا تصمیم کمیسیون های مقرر در موادی از قانون شهرداری ها خواهد بود.

نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه

1- با توجه به بند 2 ماده 10 و مواد 34 و 38 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392 اصولا آرای قطعی کمیسیون های شبه قضایی نظیر کمیسیون های مواد 77 و 100 قانون شهرداری لازم الاجرا می باشند و درج قابلیت اعتراض به آرای مزبور در مهلت های قانونی مذکور در تبصره 2 ماده 16 قانون صدر الذکر در آرای موصوف، به معنای عدم اجرای آرای یاد شده در مهلت های مقرر (فوق الذکر) نمی باشد و نفس تصریح مقنن در ماده 34 قانون مورد بحث مبنی بر امکان تقاضای صدور دستور موقت دائر بر توقف اجرای آراء قطعی، از سوی شاکی حکایت از امکان اجرای آراء مزبور برغم شکایت شاکی دارد.

2- اگر قبل از ابلاغ دستور موقت یا ابلاغ رأی دیوان، رأی مرجع شبه قضایی اجرا شده باشد، با توجه به اینکه اثر دستور موقت تنها توقف اجرای رأی است، این دستور باعث اعاده عملیات اجرایی نمی شود؛ اما در صورتی که رأی قطعی بر نقض رأی کمیسیون شبه قضایی از سوی شعبه دیوان عدالت اداری صادر گردد و لکن رأی معترض عنه (رأی کمیسیون شبه قضایی) قبلا به مورد اجرا گذارده شده باشد، با توجه به ماده 122 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392 و ماده 39 قانون اجرای احکام مدنی مصوب 1356 باید وضعیت به حالت سابق اعاده گردد و در صورتی که امکان اعاده به حالت سابق وجود نداشته باشد (مانند اجرای رأی قطعی کمیسیون ماده 100 در خصوص تخریب ملک)، در این صورت متضرر وفق عمومات قانونی می تواند مطالبه خسارت کند.