رای هیات عمومی درباره عوارض شهرداری و تخلفات ساختمانی

دستور موقت موضوع ماده ۱۷۴ ق.آ.د.م ۱۳۷۹ اختصاص به دعاوی تصرف عدوانی مزاحمت و ممانعت از حق دارد و خواهان باید قبل از صدور رأی درخواست جلوگیری از ایجاد آثار تصرف و یا تکمیل اعیانی از قبیل احداث بنا یا غرس اشجار یا کشت و زرع یا از بین بردن آثار موجود و جلوگیری از ادامه مزاحمت و یا ممانعت از حق را بنماید که در این صورت دادگاه قبل از صدور رأی چنان چه دلایل خواهان را برای صدور دستور موقت موجه تشخیص دهد، دستور موقت صادر خواهد کرد و با صدور حکم بر رد دعوی مرتفع می شود اما دستور موقت موضوع ماده ۳۲۰ و بعد این قانون اولاً عام و کلی است. ثانیاً قبل از طرح دعوی اصلی نیز امکان درخواست صدور دستور موقت وجود دارد. ثالثاً ممکن است تقاضای دستور موقت در یک شعبه و رسیدگی به دعوی اصلی در شعبه دیگری مطرح شود. رابعاً در مورد این دستور موقت باید فوریت آن احراز شود. خامساً اجرای این دستور موقت مستلزم تأیید رییس حوزه قضایی است. سادساً درخواست دستور موقت مذکور نیاز به پرداخت هزینه دادرسی دارد و... بنابراین دستور موقت های دوگانه مذکور با هم اختلاف زیاد دارند و نمی توان الزاماًت و مسایلی را که در مورد دستور موقت ماده ۳۱۰ وجود دارد به دستور موقت ماده ۱۷۴ تسری داد. بنابراین دستور موقت ماده ۱۷۴ اولاً نیاز به تأیید رییس قوه قضاییه ندارد. ثانیاً مستلزم اخذ خسارات احتمالی نیست.