عقد مزارعه و حقوق عامل در قراردادهای زراعی

با توجه به ماده ۵۱۸ ق.م، یکی از شروط لازم برای تحقق عقد مزارعه این است که مدت مزارعه باید معین باشد و الاّ عقد مزارعه باطل خواهد بود و منظور از معین بودن مدت، تعیین آن به ماه و سال است تا از حدوث اختلاف بین طرفین درخصوص مدت جلوگیری شده و به علاوه این مدت باید متناسب با نوع زراعتی باشد که در زمین کاشته می شود، به طوری که امکان برداشت محصول به نحو مطلوب را برای عامل فراهم آورد. بنابراین عدم تعیین مدت به طور واضح و روشن و یا تعیین آن به مدت عمر مزارع یا عامل به نحو مجهول در عقد مزارعه، تعیین مدت مورد نظر قانونگذار نبوده و می تواند موجب بطلان عقد گردد.