نظریه مشورتی درباره اعتراض به ثبت ملک و سند مالکیت

اعتراض بر ثبت فقط در مهلت مقرر در ماده (۱۶) قانون ثبت اسناد و املاک قابل پذیرش است و بعد از آن همانطور که در ماده (۲۴) قانون مزبور تصریح شده است هیچ ادعای تضییع حقی از کسی پذیرفته نمی شود به استثناء ادعای مجاورین ملک، آن هم در حدود ذکر شده در قانون. پس از صدور سند مالکیت هم با عنایت به ماده (۲۲) قانون مارالذکر فقط کسی که ملک به نام او ثبت یا به وی منتقل و این انتقال در دفتر املاک ثبت شده یا از مالک رسمی به طریق ارث به او رسیده است، مالک شناخته می شود. مع ذلک مادام که حکمی بر بی اعتباری اسناد مالکیت مزبور از مراجع ذی صلاح صادر نشده باشد معتبر است و به هر حال، اعتراض بر ثبت یا اقامه دعوی به خواسته ابطال سند مالکیت رسمی فقط تحت این عنوان که «... سند مالکیت صادره قبلی به نام مالک اولیه را قبول ندارد» مسموع نیست و محکوم به رد است.