نظریه مشورتی مطالبه اجرت المثل بر اساس رای وحدت رویه شماره ۳۱

این سند شامل خلاصه‌ای است که توسط مدل‌های زبانی (LLM) تولید شده است.

نظریه شماره 7/1401/115 مورخ 1401/05/02 اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره صلاحیت دادگاه خانواده در خصوص مطالبه اجرت المثل ایام تصرف ملک با منشأ مهریه: عوای زوجه راجع به مطالبه اجرت المثل ایام تصرف مهریه غیر منقول با لحاظ رأی وحدت رویه شماره 31 مورخ 5/9/1363 هیأت عمومی دیوان عالی کشور، در صلاحیت دادگاه خانواده محل وقوع مال غیر منقول است.

استعلام

زوجه به استناد مالکیت خود در دو دانگ خانه که منشأ آن مهریه است، اجرت المثل ایام تصرف را مطالبه کرده است. رسیدگی به این دعوا در صلاحیت دادگاه خانواده است یا دادگاه حقوقی؟

نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه

هرچند موضوعات داخل در صلاحیت دادگاه خانواده منحصر به بندهای هجده گانه ماده 4 قانون حمایت خانواده مصوب 1391 و برخی موارد مندرج در دیگر قوانین حاکم مانند مواد 29 و 36 قانون حمایت از اطفال و نوجوانان مصوب 1399 است؛ اما چنانچه برای مثال، مهریه به عنوان مبنای برخی دعاوی مطروحه از سوی زوجه اعلام شود؛ مانند دعاوی الزام به تنظیم سند رسمی مهریه، مطالبه اجرت المثل مهریه غیرمنقول، اثبات مالکیت و یا افراز مهریه غیر منقول (در موارد داخل در صلاحیت دادگاه)، از آن جا که در این گونه دعاوی دادگاه باید ادعای زوجه در خصوص انتقال مال تحت عنوان مهریه را احراز کند، با توجه به اطلاق بند 6 ماده 4 قانون حمایت خانواده مصوب 1391 این گونه دعاوی در صلاحیت دادگاه خانواده است؛ بنابراین، در فرض سؤال، دعوای زوجه راجع به مطالبه اجرت المثل ایام تصرف مهریه غیر منقول (دو دانگ از منزل مشترک) با لحاظ رأی وحدت رویه شماره 31 مورخ 1393/9/5 هیأت عمومی دیوان عالی کشور، در صلاحیت دادگاه خانواده محل وقوع مال غیر منقول است.