این سند شامل خلاصهای است که توسط مدلهای زبانی (LLM) تولید شده است.
نظریه شماره 7/91/879 مورخ 1391/05/04 اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره استفاده از ماده 20 قانون پیشفروش ساختمان در قراردادهای غیررسمی: در صورتی که قرارداد پیشفروش ساختمان به صورت عادی و بدون ثبت رسمی تنظیم شود، بر اساس ماده 10 قانون مدنی قرارداد معتبر است، اما امتیازات و تسهیلات خاصی که در قانون پیشفروش ساختمان مصوب 1389 پیشبینی شده، تنها برای قراردادهای رسمی قابل اعمال میباشد. ماده 3 این قانون بر لزوم تنظیم قراردادها به صورت رسمی تأکید میکند، و ماده 23 ضمانت اجرای کیفری برای عدم تنظیم رسمی مقرر کرده است. لذا، استفاده از داوری مقرر در ماده 20 برای قراردادهای عادی ممکن نیست و حل اختلافات ناشی از این قراردادها به موجب مقررات عمومی در صلاحیت دادگاههای عمومی دادگستری خواهد بود.
استعلام
اگر قرارداد پیش فروش ساختمان به صورت غیررسمی تنظیم شود آیا استفاده از مقررات ماده 20 قانون پیش فروش ساختمان برای حل اختلافات مقدور است و در صورت منفی بودن پاسخ رسیدگی به اختلافات مزبور در صلاحیت کدام مرجع خواهدبود؟
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه
هرگاه قرارداد پیش فروش ساختمان بدون تنظیم رسمی و بطور عادی منعقد شود اگر چه براساس ماده 10 قانون مدنی قراردادی معتبر می باشد، اما با توجه به اینکه قانون پیشفروش ساختمان مصوب 1389 در ماده 3 مقرر نموده است «قرارداد پیش فروش و نیز قرارداد واگذاری حقوق و تعهدات ناشی از آن باید با رعایت ماده 2 این قانون از طریق سند رسمی نزد دفاتر اسناد رسمی و با درج در سند مالکیت و ارسال خلاصه آن به اداره ثبت محل صورت گیرد» و در ماده 4 تنظیم این قرارداد را منوط به ارائه مدارک خاصی کرده است و در ماده 5 برای تشویق تنظیم این قراردادها به صورت رسمی تسهیلاتی قائل شده است و در ماده 23 برای عدم تنظیم رسمی آن ضمانت اجرای کیفری مقرر نموده و در ماده 24 مشاوران املاک را از تنظیم این قرارداد منع نموده است بنظر می رسد امتیازات خاص مقرر در این قانون برای قرارداد پیشفروش ساختمان تنظیم شده به صورت رسمی است و در قراردادهای عادی، در حد مقررات عام قانون مدنی معتبر و لازم الاجرا است از سوی دیگر با توجه به مواد قانونی فوق الذکر ذی نفع می تواند با طرح دعوا و پس از تنظیم سند رسمی پیشفروش از مزایای مقرر در این قانون استفاده کند با این توضیح داوری مقرر در ماده 20 برای قراردادهای عادی ممکن نیست و مطابق مقررات عمومی اختلافات ناشی از این قراردادها در صلاحیت دادگاههای عمومی دادگستری است.