آماگ
۱۴ دی ۱۴۰۴، ۰۲:۰۲ویرایش ۱۱ شهریور ۱۴۰۵، ۲۱:۴۴

قانون تقویم و تاریخ رسمی کشور و احوال شخصیه

قانون تقویم و تاریخ رسمی کشور و احوال شخصیه مصوب مجلس شورای ملی در ۱۳۰۴/۱/۱۱؛ تعیین تقویم هجری شمسی و مبانی احوال شخصیه در ایران

قانون تبدیل بروج به ماه‌های فارسی از نوروز ۱۳۰۴ شمسی

‌مصوب شب ۱۱ فروردین ماه ۱۳۰۴ شمسی

مصوب ۱۳۰۴,۰۱,۱۱

با اصلاحات و الحاقات بعدی

ماده اول - مجلس شورای ملی تصویب مینماید که از نوروز (۱۳۰۴) تاریخ رسمی سالیانه مملکت به ترتیب ذیل معمول گردد و دولت مکلف‌است که در تمام دوایر دولتی اجرا نماید:

الف - مبدأ تاریخ: سال هجرت حضرت خاتم‌النبیین محمدبن‌عبدالله صلوات الله علیه از مکهْ معظمه به مدینهْ طیبه.

ب - آغاز سال: روز اول بهار. ج - سال: کماکان شمسی حقیقی. د - اسامی و عده ایام ماه‌ها:

۱ - فروردین ۳۱ روز ۷ - مهر ۳۰ روز

۲ - اردیبهشت ۳۱ روز ۸ - آبان ۳۰ روز

۳ - خرداد ۳۱ روز ۹ - آذر ۳۰ روز

۴ - تیر ۳۱ روز ۱۰ - دی ۳۰ روز

۵ - امرداد ۳۱ روز ۱۱ - بهمن ۳۰ روز

۶ - شهریور ۳۱ روز ۱۲ - اسفند ۲۹ روز تبصره - در سنین کبیسه اسفند ۳۰ روز خواهد بود.

ماده دوم - ترتیب سال‌شماری ختاوایغور که در تقویم‌های سابق معمول بوده از تاریخ تصویب این قانون منسوخ خواهد بود. این قانون که مشتمل بر دو ماده است در جلسه شب یازدهم ماه فروردین یک هزار و سیصد و چهار شمسی به تصویب مجلس شورای ملی رسید.

رئیس مجلس شورای ملی - مؤتمن‌الملک